مسئله اصلی در هر گفتوگوی جدی میان ایران و آمریکا فقط این نیست که آیا «تفاهمی» شکل میگیرد یا نه؛ پرسش مهمتر این است که آن تفاهم از چه جنسی خواهد بود: تعهد حقوقی الزامآور، تفاهم سیاسی، نقشه راه اجرایی یا صرفاً متنی برای مدیریت موقت بحران؟