مرضیه کیان، خبرنگار: بهانههای تقویمی و سالگردها، اغلب فرصتی برای تکرار مکررات و بازخوانی کلیشههای همیشگی از شخصیتهای بزرگ تاریخ معاصر ماست. هرگاه نام مرحوم حجتالاسلام والمسلمین سیدعلیاکبر ابوترابیفرد به میان میآید، ناخودآگاه ذهنها به سمت اردوگاههای تاریک و نمور بعثی، سالهای سخت اسارت، شکنجه، صبر و واژه آشنای «سید آزادگان» پر میکشد. بیشک او نماد بیبدیل مقاومت و پدر معنوی اسرای ایرانی در عراق است؛ اما در پس این تصویر باشکوه از یک اسیر صبور، یک «مدیر استراتژیک» و یک «استاد مدیریت فرهنگی» پنهان مانده است. شخصیتی که اگر ابعاد مدیریتی او در عرصه فرهنگ، بهدرستی واکاوی و استخراج میشد، امروز سیستم مدیریتی و فرهنگی ما با بسیاری از گرههای کور مواجه نبود.
