بازیگران سرگردان هزارتوی خاورمیانه | سیاست روز

نورنیوز-گروه سیاسی: ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی در صفحه شخصی خود در یکی از شبکه‌های اجتماعی، خطاب به آمریکا نوشت: ما هر حرکت شما را زیر نظر داریم؛ هرگونه اشتباه یا اشتباه محاسباتی عواقب ناگواری خواهد داشت که بسیار فراتر از آنچه قبلا بوده است.

وی ادامه داد: تا دیر نشده به حضور خود در منطقه پایان دهید و نظم جدید منطقه ای ایران را بپذیرید.

هنوز آتش جنگ قبلی کاملاً خاموش نشده، محاصره دریایی پایان نیافته، مسیر تنگه هرمز به وضعیت عادی بازنگشته و مذاکرات تهران و واشنگتن نیز از بن‌بست خارج نشده که حالا نشانه‌های یک تحول خطرناک‌تر دیگر دیده می‌شود؛ خطر احتمال گسترش جغرافیای تقابل از خاورمیانه به اروپا اکنون در پیش است.

به گزارش روز نو به نقل از فایننشال‌تایمز درباره بررسی امکان هدف قرار دادن تأسیسات مورد استفاده ارتش آمریکا در اروپا از سوی ایران، واکنش صریح ناتو به این گزارش و همزمان بالا گرفتن تنش دیپلماتیک تهران و پاریس، سه اتفاق جدا از یکدیگر نیستند.

کنار هم قرار گرفتن آن‌ها تصویری از بحرانی می‌سازد که به جای محدود شدن، هر روز بازیگران و جغرافیای تازه‌ای پیدا می‌کند.

 فایننشال‌تایمز روز چهارشنبه به نقل از دو منبع نزدیک به حاکمیت ایران گزارش داد که در صورت تشدید دوباره جنگ از سوی دونالد ترامپ، گزینه حمله به دارایی‌های نظامی آمریکا در جنوب و جنوب‌شرق اروپا مورد بررسی قرار گرفته و بلغارستان و قبرس از جمله نقاطی هستند که در این گزارش نام برده شده‌اند.

منابع این روزنامه همچنین از بررسی گزینه حمله به کابل‌های فیبر نوری زیردریایی در تنگه هرمز سخن گفته‌اند.

این گزارش، اما به معنای اتخاذ تصمیم رسمی ایران برای حمله به اروپا نیست. فاصله میان بررسی یک سناریوی نظامی و تصمیم به اجرای آن بسیار زیاد است و با این حال، نفس ورود چنین گزینه‌ای به ادبیات بحران نشان می‌دهد سطح تقابل تا کجا بالا رفته؛ از جنگ در خلیج فارس و حمله به دارایی‌های آمریکا در منطقه، به سناریویی که می‌تواند پای خاک اروپا و در نهایت ساختار امنیت جمعی غرب را به بحران باز کند؛ همه روی میز هستند.

از هرمز تا بلغارستان

تکرار نام بلغارستان در این میان اتفاقی نیست. پارلمان این کشور در ماه‌های اخیر اجازه استقرار موقت حداکثر هشت هواپیمای سوخت‌رسان KC-۱۳۵ آمریکا و ۲۵۰ نیروی نظامی آمریکایی را در پایگاه بزمِر صادر کرد. مأموریتی که برای پشتیبانی از عملیات آمریکا در خاورمیانه تعریف شده و دو فروند از این هواپیما‌ها نیز ۳۱ ژوئیه وارد این پایگاه شدند.

تهران نیز پیش از آن به صوفیه هشدار داده بود و وزارت خارجه بلغارستان نیز دریافت یادداشت دیپلماتیک ایران را تأیید کرد، اما …

جنگ ایران با گذشت نزدیک به هفت ماه، حالا از خلیج فارس فراتر رفته و آرایش جهانی ارتش آمریکا را تحت فشار گذاشته است؛ ناو جورج واشینگتن از ژاپن راهی خاورمیانه می‌شود، پنتاگون بازسازی پایگاه‌های آسیب‌دیده را قطعی نمی‌داند و واشینگتن هم‌زمان نباید چشم از چین در اقیانوس آرام بردارد. در واقع اعزام جورج واشینگتن از ژاپن به خاورمیانه برای گسترش نمادین حضور آمریکا نیست، بلکه برای آن است که جای ناو آبراهام لینکلن را بگیرد.

به گزارش روز نو لینکلن پس از انتقال از اقیانوس هند و آرام، ماه‌ها در خاورمیانه مانده و مأموریتی را پشت سر گذاشته که از برنامه معمول استقرار ناو‌ها طولانی‌تر شده است.

 اکسیوس گزارش داد نتیجه این جابه‌جایی احتمالا دوره‌ای خواهد بود که آمریکا هیچ ناو هواپیمابری در غرب اقیانوس آرام ندارد؛ منطقه‌ای که چین سال‌هاست حضور دریایی و نظامی خود را در آن گسترش می‌دهد. نبود موقت ناو آمریکایی در این منطقه اتفاق بی‌سابقه‌ای نیست، اما اهمیت ماجرا جای دیگری است. علت خلأ این بار نه تعمیرات برنامه‌ریزی‌شده یا یک گردش عادی ناوگان، بلکه نیاز‌های جنگ با ایران است.

 مارک کنسیان، سرهنگ بازنشسته تفنگداران دریایی و مشاور ارشد مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، می‌گوید چین در گذشته نیز از دوره‌های مشابه برای نزدیک‌ترکردن ناو گروه‌های رزمی خود به تایوان و ژاپن استفاده کرده است.

 به باور او، پکن برای بهره‌برداری از این فرصت حتی لازم نیست جنگی آغاز کند؛ نمایش حضور می‌تواند برای متحدان آمریکا به اندازه کافی پیام لازم را داشته باشد. نیروی دریایی آمریکا ۱۱ ناو هواپیمابر دارد و برایان کلارک، پژوهشگر ارشد مؤسسه هادسون، معتقد است این تعداد در شرایط عادی امکان استقرار پیوسته دو ناو در هر قاره را فراهم می‌کند.

 اما اگر دو ناو برای دوره‌های طولانی در خاورمیانه لازم باشند، ممکن است در هر سال ماه‌هایی برسد که حضور ناو هواپیمابر آمریکا در اقیانوس آرام به صفر برسد. ناو‌هایی که از مأموریت‌های طولانی برمی‌گردند نیز مستقیم به مأموریت بعدی نمی‌روند؛ تعمیر، نگهداری و استراحت خدمه بخشی از همان معادله‌ای است که تعداد واقعی ناو‌های در دسترس را بسیار کمتر از عدد ۱۱ می‌کند.

این خلأ در منطقه‌ای شکل می‌گیرد که دست‌کم ۶۶ مرکز دفاعی مهم آمریکا …

به گزارش تجارت نیوز، رویترز در گزارشی نوشت: جنگ، حتی پس از آنکه موشک‌ها و پهپادها از آسمان منطقه ناپدید شوند، برای مدت طولانی آثار خود را بر اقتصاد خاورمیانه باقی خواهد گذاشت. اگر درگیری‌های نظامی سرانجام پایان یابد، یکی از نخستین رقابت‌های دوران پس از جنگ نه در میدان نبرد، بلکه در اتاق‌های مذاکره و مناقصه‌های بازسازی شکل خواهد گرفت؛ رقابتی برای تعمیر تأسیسات انرژی، بازگرداندن تولید نفت و گاز، احیای بنادر و مسیرهای کشتیرانی و بازسازی شبکه‌های برق و آب.

شدت خسارت‌ها در سراسر منطقه به اندازه‌ای است که بازسازی آن احتمالاً سال‌ها زمان خواهد برد و شرکت‌های فعال در مهندسی نفت و گاز، ساخت زیرساخت، خدمات انرژی، لجستیک، تعمیر بنادر و تجهیزات صنعتی می‌توانند از مهم‌ترین بازیگران این مرحله باشند.

فاتح بیرول، رئیس آژانس بین‌المللی انرژی، اعلام کرده است که دست‌کم ۴۰ دارایی انرژی در ۹ کشور خاورمیانه به شکل «شدید یا بسیار شدید» آسیب دیده‌اند. او همچنین هشدار داده است که بحران کنونی از نظر شدت، حتی از دو شوک نفتی دهه ۱۹۷۰ و همچنین تأثیر جنگ روسیه و اوکراین بر بازار گاز، در مجموع، گسترده‌تر است.

در چنین شرایطی، پایان جنگ می‌تواند آغاز یک دوره بزرگ از تعمیر، بازسازی و سرمایه‌گذاری باشد؛ دوره‌ای که در آن شرکت‌هایی که از هم‌اکنون ظرفیت مهندسی، تجربه منطقه‌ای و ارتباطات لازم را دارند، شانس بیشتری برای حضور در پروژه‌های آینده خواهند داشت. شرکت‌های مهندسی در صف نخست بازسازی

غول‌های مهندسی چندملیتی احتمالاً از نخستین شرکت‌هایی خواهند بود که پس از پایان درگیری برای ارزیابی خسارت‌ها و طراحی برنامه‌های بازسازی وارد عمل می‌شوند. ایران پس از هفته‌ها حمله به زیرساخت‌های مختلف، به مجموعه‌ای گسترده از خدمات فنی نیاز خواهد داشت؛ از تعمیر خطوط لوله و پالایشگاه‌ها گرفته تا بازسازی تأسیسات نفتی، سکوهای دریایی و کارخانه‌های گاز طبیعی مایع‌شده یا LNG.

شرکت‌های آمریکایی فعال در خدمات و مهندسی صنعت نفت و گاز، از جمله SLB که پیش‌تر با نام شلومبرگر شناخته می‌شد، هالیبرتون، بیکر هیوز و وِدرفورد، از جمله گزینه‌هایی هستند که به دلیل تجربه گسترده در پروژه‌های انرژی می‌توانند در صورت فراهم شدن شرایط سیاسی و حقوقی، به بازار بازسازی منطقه چشم داشته باشند. …