در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۴۰۵، امضای تفاهمنامه همکاری میان بانک ملی ایران و صندوق تأمین خسارتهای بدنی، فراتر از یک رویداد اداری مرسوم، نشانهای از یک چرخش استراتژیک در بزرگترین بانک دولتی کشور بود. این رخداد، نخستین خروجیِ عینی از سکانداری مدیریتی است که با رویکردی عملگرایانه و تکیه بر ایدههای نوآورانه، در تلاش است [ ]
