یک جان در دو بدن؛ روایتی از عاشورای مدرسه میناب

جماران/بسیاری از پیکرها قابل‌شناسایی نبودند اگر تکه‌ای از بچه‌ها پیدا می‌شد، همه می‌دویدند بازار مردم با دست‌هایشان تکه‌های بدن بچه‌ها را جمع می‌کردند آواربرداری، نه با ماشین‌آلات که با ناخن‌ها و پنجه‌ها آغاز شد. هر سنگ که کنار می‌رفت، امید و وحشت در هم می‌آمیخت. علی سلیمانی، در میان آن غوغا، یکی