به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی نحوه عملکرد این پچ، نتایج آزمایشهای حیوانی و چشمانداز آینده آن میپردازیم.
چگونه کار میکند؟
پچ از سه جزء کلیدی تشکیل شده است: لایه گرافن متخلخل: با استفاده از لیزر روی پلاستیک ایجاد میشود و نور را به گرما تبدیل میکند. اکسید مس: درون گرافن قرار گرفته و با گرم شدن پچ، یونهای مس را آزاد میکند. پلیدیمتیلسیلوکسان: به پچ کمک میکند تا بهخوبی روی پوست قرار بگیرد.
این پچ از روش فتوترمال تراپی (Photothermal Therapy) استفاده میکند که در آن نور خورشید به گرما تبدیل میشود و سلولهای سرطانی را تحت فشار قرار داده و آنها را از بین میبرد. همچنین یونهای مس آزادشده از پچ، به سلولهای سرطانی آسیب میرسانند و باعث مرگ آنها میشوند.
نتایج آزمایشهای حیوانی
محققان این پچ را روی موشهای مبتلا به ملانوما آزمایش کردند: گروه کنترل (بدون پچ): همه موشها مردند. گروه درمان (با پچ): نرخ بقای ۸۰٪ پس از یک ماه.
پچ همچنین باعث آزادسازی مولکولهایی شد که سیستم ایمنی را برای حمله به سلولهای سرطانی تحریک میکنند (DAMPs). این یعنی پچ نهتنها تومور را نابود میکند، بلکه واکنش ایمنی گستردهتری علیه سرطان ایجاد میکند.
آینده درمان
این پچ هنوز در مراحل اولیه است و نیاز به آزمایشهای بیشتر روی حیوانات و سپس انسان دارد. اما ویژگیهای مثبت آن عبارتند از: قابل استفاده مجدد: تا ۳ بار بدون افت عملکرد غیرتهاجمی: بدون نیاز به جراحی، سوزن یا پرتودرمانی سازگار با بدن: انعطافپذیر و قابل کشش
آیندهای بدون جراحی برای درمان سرطان پوست
پچ پوستی جدید میتواند روش درمان ملانوما را متحول کند. با ترکیب فتوترمال تراپی و یونهای مس، این پچ نهتنها سلولهای سرطانی را نابود میکند، بلکه سیستم ایمنی را برای مبارزه با سرطان تقویت میکند. اگر این تحقیقات به مرحله انسانی برسد، درمان سرطان پوست به سادگی چسباندن یک پچ روی پوست خواهد بود.
جدول اطلاعات کلیدی
انتهای پیام
علی تقوی دانشجوی شیمی تجزیه به سرپرستی حسن سرشتی استاد دانشکدگان علوم با ساخت یک غشای کامپوزیتی نانوفیبری دولایه نامتقارن (جانوس) مغناطیسی، موفق به ارائه روشی کارآمد و دوستدار محیط زیست برای اندازهگیری ترکیبات سمی بنزن، تولوئن، اتیلبنزن و ایزومرهای زایلن (BTEX) در نمونههای شهری شدهاند.
به گزارش دانشگاه تهران، حسن سرشتی با اعلام این خبر گفت: این روش نوین که مبتنی بر میکرواستخراج فاز جامد با غشاء (M-SPME) است، با بهرهگیری از شاخصهای ارزیابی سبز (AGREEprep) و کاربردی (BAGI) تأیید کرده که میتواند جایگزین مناسبی برای روشهای قبلی باشد.
وی افزود: ترکیبات آروماتیک فرار مانند BTEX از جمله آلایندههای مهم زیستمحیطی به شمار میروند که به دلیل سمیت بالا و حضور گسترده در هوا، آب و خاک، همواره نگرانیهای جدی برای سلامت عمومی ایجاد کردهاند.
استاد دانشکدگان علوم تأکید کرد: در تازهترین تلاش علمی برای مقابله با این چالش، آزمایشگاه تحقیقاتی شیمی تجزیه موفق به طراحی و ساخت یک غشای نانوفیبری هوشمند با ساختار نامتقارن «جانوس» شده که به طور ویژه برای استخراج و پیشتغلیظ این آلایندهها پیش از آنالیز با دستگاه کروماتوگرافی گازی-طیفسنجی جرمی (GC-MS) به کار میرود.
وی گفت: این غشای نوآورانه از یک لایه از جنس الیاف پلیآمید تقویت شده با سلولز میکروکریستالی و هیدروکسید دوگانه لایهای نیکل-آلومینیوم تشکیل شده که بر روی بستری از نانوالیاف پلیاورتان تقویت شده با نانولولههای کربنی به وسیله تکنیک الکتروریسی نشانده شده است.
بیشتر بخوانید دانشگاه تهران ۶۰ عضو هیئت علمی برای توسعه فناوریهای نوظهور جذب میکند؛ قرارداد هزار میلیاردی هوش مصنوعی در آستانه امضا هدفگذاری ۳ هزار میلیاردی دانشگاه تهران براساس قانون جهش تولیددانشبنیان؛ از اعتبار مالیاتی تا برجهای فناوری پژوهشگران ایرانی مسیر تازهای برای مطالعه ذرات حاوی کوارک تاپ گشودهاند
حسن سرشتی ادامه داد: ساختار این غشا با استفاده از تصاویر میکروسکوپ الکترونی (FE-SEM)، طیفسنجی مادون قرمز (FT-IR)، پراش اشعه ایکس (XRD) و آنالیز جذب-واجذب نیتروژن، تأیید شده است و نتایج آزمونهای اعتبارسنجی نشان داد که این روش در محدوده غلظتی ۱۰ تا ۱۰۰۰۰ میکروگرم بر لیتر پاسخ خطی دارد و قادر است آلایندهها را در سطوح غلظتی بسیار پایین (حد تشخیص بین ۰.۰۹ تا ۰.۴۵ میکروگرم بر لیتر) اندازهگیری کند.
تکرارپذیری روش (با انحراف استاندارد نسبی ۲.۵ تا ۷ درصد) و فاکتورهای غنیسازی بین ۱۴.۸ تا ۲۳.۸، نشان از کارایی بالای این سامانه دارد.
از مهمترین دستاوردهای این پژوهش، عملکرد موفق غشا در نمونههای حقیقی جمعآوریشده از هوای شهری، آبهای سطحی و خاک است که بازیابی قابلقبول را برای تمامی ترکیبات هدف به همراه داشت.
افزون بر این، غشا پس از ۷ چرخه استفاده متوالی، بیش از ۹۰ درصد کارایی اولیه خود را حفظ کرد که گواهی بر پایداری مکانیکی و شیمیایی مناسب آن است.
به این ترتیب، غشای نانوفیبری جانوس مغناطیسی نه تنها از نظر تحلیلی برتر از بسیاری روشهای سنتی عمل میکند، بلکه از منظر زیستمحیطی و اقتصادی نیز گزینهای پایدار و منطبق با نیازهای روز آزمایشگاهی محسوب میشود.
انتهای پیام/
