نمایی دیگر از انفجار در پالایشگاه مسکو

به گزارش شهرآرانیوز، کاظم جلالی در گفت‌و‌گو با روزنامه ودوموستی چاپ مسکو افزود: در حال حاضر مذاکرات و اقدامات عملی میان ایران و روسیه درباره چند پروژه مشخص زیرساختی و اقتصادی در جریان است.

وی ادامه داد: علاوه بر راه‌آهن رشت – آستارا، درباره توسعه همکاری‌های انرژی، از جمله انتقال گاز روسیه به ایران و زیرساخت‌های لازم برای آن، مذاکرات مشخصی انجام شده است.

سفیر ایران در روسیه خاطرنشان کرد: هدف تماس‌ها و مذاکرات میان دو کشور این است که پروژه‌های مشترک - و به عنوان نمونه احداث واحد‌های دو و سه نیروگاه اتمی بوشهر - متوقف نشوند و پس از تثبیت شرایط منطقه، با سرعت بیشتری دنبال شوند.

وی ادامه داد: همکاری ایران و روسیه صرفاً در سطح سیاسی باقی نمانده است؛ بلکه پروژه‌های مشخص حمل‌ونقل، انرژی و زیرساختی در دستور کار دو کشور قرار دارند.

این روزنامه در ادامه نوشت: توافقنامه بین دولتی ایجاد کریدور حمل و نقل شمال-جنوب در سال ۲۰۰۰ میلادی توسط روسیه، هند و ایران با هدف انتقال و ترانزیت بار در مسیر اروپا امضا شد و بعداً چندین کشور دیگر نیز به آن پیوستند.

در ادامه حتما بخوانید امضای یادداشت تفاهم میان ایران، روسیه و جمهوری آذربایجان برای توسعه کریدور شمال‌جنوب

وزارت حمل و نقل روسیه پیش از این به خبرگزاری ریانووستی اعلام کرد که در حال تهیه اسناد مربوط به توسعه حمل‌ونقل بار در چارچوب کریدور حمل و نقل بین‌المللی شمال-جنوب با قطر، عربستان سعودی و چندین کشور دیگر است.

پیش از این، سفیر ایران در روسیه پس از دیدار با سفیر قزاقستان در مسکو در مطلبی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: تکمیل راهگذر شمال-جنوب در بخش‌های شرقی، میانی و غربی افزون بر ارتقای همکاری کشور‌های منطقه، ارتباطات بین قاره‌ای و تجارت بین‌المللی را نیز وارد مرحله جدیدی می‌کند.

جلالی خاطرنشان کرد: علاوه بر زیرساخت فیزیکی، سازوکار‌های حقوقی واسنادی مشترک نیز باید تقویت شده تا مراودات را در این مسیر تسهیل و روان کند.

داود محمدنیا  بیان کرد: نمی خواهم بگویم تهران از رای مثبت روسیه و چین برای قطعنامه‌های تحریمی علیه ایران یکه خورد ولی خیلی افرادی که این باور را نداشتند، یعنی مذاکره‌کنندگان وقت [یکه خوردند]. چنین باوری نبود در بین آنها، [معتقد بودند] چین و روسیه وتو می کنند.

وی افزود: ببینید هزینه وتو سنگین است، در تاریخ شورای امنیت چند وتو انجام شده و هر کشوری تاکنون چند بار وتو کرده است و برای چه کسی و چه موضوعاتی؟