کمتر هنرمند و سلبریتیای را در طول جنگ رمضان میتوان پیدا کرد که حملات بیرحمانه آمریکا به کشورش را با زبان نیش، کنایه و حتی بهصورت مستقیم محکوم نکرده باشد. این نقد به پیام سلبریتیها در محکومیت جنایت دشمن خارجی وارد است که چرا آنها کمتر اسمی از ایالات متحده، اسرائیل و حتی پهلوی میآورند و تنها به قلب قرمز یا انتشار ابیاتی انتزاعی در وصف وطندوستی بسنده میکنند، اما همین مقدار هم در شرایط کنونی میتواند بهتر از هیچ باشد.
