روش ساده دانشمندان برای کاهش وزن هفتگی

با این حال، شیوه زندگی مدرن و گسترش مشاغل اداری باعث شده‌اند که انسان امروزی بخش عمده‌ای از ساعات بیداری خود را در وضعیت نشسته بگذراند. رفتارهای بی‌تحرک به یک وضعیت غالب در فعالیت‌های روزمره تبدیل شده‌اند و اکثر افراد هنگام کار، تحصیل، رانندگی یا تفریح در حالت نشسته قرار دارند. این بی‌تحرکی مزمن نه‌تنها متابولیسم عمومی بدن را دچار اختلال می‌کند، بلکه فشارهای بیومکانیکی شدیدی به ستون فقرات و دیسک‌های بین‌مهره‌ای وارد ساخته و زمینه را برای آسیب‌های ساختاری جبران‌ناپذیر فراهم می‌آورد. الگوهای تحرک در گروه‌های سنی مختلف و روند افزایشی بی تحرکی

کاهش سطح فعالیت بدنی و پدیده بی‌تحرکی، مسئله‌ای است که تمامی گروه‌های سنی را از خردسالی تا سالمندی تحت تأثیر قرار داده است. بررسی‌های رفتاری نشان می‌دهند که کودکان نوپا و پیش‌دبستانی (بین ۲ تا ۴ سال) به طور میانگین حدود ۶ ساعت از روز خود را به بازی‌ها و فعالیت‌های بدنی اختصاص می‌دهند و سهم استفاده آن‌ها از صفحات نمایش بسیار محدود است. اما با ورود به مقاطع سنی بالاتر و بازه ۵ تا ۱۷ سال، تغییر چشمگیری در این آمار رخ می‌دهد؛ به طوری که زمان صرف‌شده برای فعالیت‌های بدنی به شدت افت کرده و در مقابل، زمان ماندن در برابر تلویزیون، رایانه و گوشی‌های هوشمند افزایش پیدا می‌کند. حضور روزافزون دستگاه‌های الکترونیکی در اتاق خواب کودکان و نوجوانان نیز بر شدت این پدیده افزوده و پیاده‌روی روزانه آن‌ها را به میزان زیادی کاهش داده است.

در رده‌های سنی بزرگسال، میزان فعالیت بدنی رابطه معکوسی با افزایش سن دارد. بیشترین سطح تحرک در میان بزرگسالان جوان مشاهده می‌شود، اما با افزایش سن و قرار گرفتن در گروه‌های سنی بالاتر، تمایل به تحرک به طور مداوم کاهش می‌یابد. کمترین میزان فعالیت روزانه مربوط به افراد بالای ۶۵ سال است که بخش عمده‌ای از روز را در حالت بی‌تحرک می‌گذرانند و تنها درصد کمی از آن‌ها برنامه‌های حرکتی استاندارد را اجرا می‌کنند. عواملی نظیر وضعیت اقتصادی، شاخص توده بدنی مناسب و عدم دخانیات نیز بر میزان تحرک …

بسیاری از مراجعین به کلینیک‌ها می‌گویند: «من برای کاشت مو آماده‌ام، اما نمی‌توانم چند ماه با سر تراشیده سر کار بروم» یا «مراسم و جلسه کاری مهمی دارم و تراشیدن سر برایم غیرممکن است.» برای همین دسته از افراد، تکنیک **کاشت موی بدون تراشیدن (No Shave FUE)** طراحی شده است. این روش به افراد اجازه می‌دهد بدون نیاز به تراشیدن کامل موهای سر، گرافت‌های لازم را برای کاشت دریافت کنند.

در این مقاله به زبان ساده توضیح می‌دهیم که کاشت مو بدون تراشیدن سر چیست، چگونه انجام می‌شود، چه مزایا و محدودیت‌هایی دارد و در نهایت چه کسانی کاندیدای مناسبی برای این روش هستند. کاشت موی بدون تراشیدن (No Shave FUE) چیست؟

کاشت موی بدون تراشیدن، همانطور که از نامش پیداست، یک نوع روش کاشت مو با تکنیک FUE است که در آن نیازی به تراشیدن کامل موهای ناحیه بانک مو (پشت و اطراف سر) نیست. در روش سنتی FUE، پزشک ابتدا تمام موهای ناحیه برداشت (Donor Area) را می‌تراشد تا دسترسی به فولیکول‌ها آسان‌تر شود. اما در روش بدون تراشیدن، تنها موهای نواحی بسیار محدودی که قرار است گرافت از آن‌ها استخراج شود، کوتاه می‌شوند؛ به‌گونه‌ای که پس از بهبودی، با موهای اطراف کاملاً هم‌پوشانی پیدا می‌کنند و قابل تشخیص نیستند.

طبق مشاوره متخصصلن کلینیک آریایی در واقع، در این روش به‌جای تراشیدن کل پشت سر، فقط نواحی کوچک و پراکنده‌ای (که معمولاً با موهای مجاور پوشیده می‌شوند) تراشیده می‌شوند و بقیه موها دست‌نخورده باقی می‌مانند. تفاوت No Shave FUE با روش سنتی FUE

برای درک بهتر این روش، لازم است تفاوت آن با کاشت سنتی را مرور کنیم:

1. ناحیه تراش: در روش سنتی، کل ناحیه برداشت تراشیده می‌شود؛ در روش بدون تراشیدن، فقط نواحی کوچک و پراکنده.
2. مدت زمان عمل: روش بدون تراشیدن معمولاً زمان‌برتر است، زیرا پزشک باید دقت بیشتری برای جدا کردن موها و استخراج گرافت از میان موهای بلند به خرج دهد.
3. هزینه: به دلیل پیچیدگی و زمان بیشتر، این روش معمولاً گران‌تر از روش سنتی است.
4. ظاهر پس از عمل: مهم‌ترین …

گاهی دلیل احساس شلوغی خانه، کمبود فضا نیست؛ بلکه وسایلی هستند که مدت‌هاست از آنها استفاده نمی‌کنیم اما همچنان گوشه‌وکنار خانه باقی مانده‌اند. حذف همین وسایل اضافی می‌تواند فضای خانه را مرتب‌تر و آرام‌تر کند. ۱. لباس‌هایی که مدت‌ها نپوشیده‌اید

کمد لباس یکی از اولین مکان‌هایی است که وسایل اضافی در آن جمع می‌شوند. لباس‌هایی که اندازه نیستند، خراب شده‌اند یا مدت زیادی است نپوشیده‌اید، فقط فضای کمد را اشغال می‌کنند.

یک قانون ساده این است: اگر لباسی را در یک سال گذشته نپوشیده‌اید و دلیل خاصی برای نگه‌داشتنش ندارید، بهتر است آن را از کمد خارج کنید. ۲. ظروف و لیوان‌های اضافی

چندین سرویس ظرف، لیوان‌های تبلیغاتی، ظروف لب‌پر یا وسایلی که فقط برای «یک روز خاص» نگه داشته شده‌اند، می‌توانند کابینت‌ها را به‌شدت شلوغ کنند.

نگه‌داشتن تعداد محدودی ظرف کاربردی باعث می‌شود هم دسترسی به وسایل راحت‌تر شود و هم آشپزخانه مرتب‌تر به نظر برسد. ۳. وسایل تزئینی زیاد

مجسمه‌ها، قاب‌ها، گلدان‌ها و دکوری‌های متعدد اگر بیش از حد باشند، به‌جای زیبایی می‌توانند حس شلوغی ایجاد کنند.

لازم نیست همه وسایل تزئینی را دور بریزید؛ گاهی فقط کافی است تعداد آنها را کمتر کنید و فضای خالی بیشتری در اطرافشان ایجاد کنید. ۴. سیم‌ها و شارژرهای قدیمی

کشوی سیم‌ها معمولاً یکی از شلوغ‌ترین قسمت‌های خانه است. شارژرهای خراب، کابل‌های ناشناخته و لوازم الکترونیکی مربوط به وسایلی که دیگر ندارید، ارزش چندانی ندارند.

کابل‌های سالم و موردنیاز را نگه دارید و بقیه را برای بازیافت یا دورریختن مناسب جدا کنید. ۵. کاغذها و قبض‌های قدیمی

رسیدها، دفترچه‌ها، کاغذهای تبلیغاتی و مدارکی که دیگر کاربردی ندارند، به‌مرور حجم زیادی ایجاد می‌کنند.

مدارک مهم را دسته‌بندی و نگهداری کنید و کاغذهای غیرضروری را مرتباً حذف کنید. برای بسیاری از اسناد نیز نسخه دیجیتال می‌تواند …

عصبانیت در زندگی مشترک طبیعی است، اما جمله‌هایی که در لحظه خشم به زبان می‌آیند، گاهی بیشتر از خودِ اختلاف به رابطه آسیب می‌زنند. بعضی حرف‌ها حتی اگر بعداً از آنها عذرخواهی کنیم، ممکن است مدت‌ها در ذهن طرف مقابل باقی بمانند.

اگر هنگام بحث احساس می‌کنید کنترل کلامتان سخت شده، بهتر است چند دقیقه از گفت‌وگو فاصله بگیرید و بعد با آرامش بیشتری صحبت کنید. ۱. «تو همیشه همین‌طوری هستی!»

کلماتی مثل «همیشه» و «هیچ‌وقت» معمولاً مسئله فعلی را به مجموعه‌ای از رفتارهای گذشته تبدیل می‌کنند. به جای حمله به شخصیت همسر، بهتر است درباره همان رفتار مشخص صحبت کنید.

مثلاً به جای «تو هیچ‌وقت به حرف من گوش نمی‌دی»، می‌توان گفت: «وقتی امروز حرفم را قطع کردی، احساس کردم شنیده نمی‌شوم.» ۲. «دیگه دوستت ندارم»

گفتن چنین جمله‌ای در اوج عصبانیت می‌تواند احساس امنیت عاطفی طرف مقابل را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد؛ به‌خصوص اگر واقعاً قصد پایان‌دادن به رابطه را ندارید.

تهدید به جدایی در هر بحثی، اعتماد و آرامش رابطه را کم می‌کند. ۳. «از اول هم اشتباه کردم با تو ازدواج کردم»

این جمله مستقیماً ارزش رابطه و انتخاب مشترک زندگی را هدف می‌گیرد. حتی اگر اختلاف شدیدی وجود داشته باشد، بهتر است مشکل فعلی را بیان کنید و تصمیم‌های بزرگ زندگی را به لحظه عصبانیت گره نزنید. ۴. «تو هیچ کاری برای من نمی‌کنی»

ممکن است واقعاً احساس کنید تلاش‌هایتان دیده نمی‌شود، اما چنین جمله‌ای تمام کارهای مثبت طرف مقابل را نادیده می‌گیرد.

بهتر است مشخص بگویید چه چیزی شما را ناراحت کرده است: «این روزها احساس می‌کنم بیشتر کارهای خانه روی دوش من است و نیاز دارم بیشتر کمکم کنی.» ۵. «برو هر کاری می‌خواهی بکن!»

این جمله گاهی به‌عنوان راهی برای پایان دادن به دعوا گفته می‌شود، اما می‌تواند حس طردشدن ایجاد کند. اگر نیاز به فاصله دارید، بهتر …

به گزارش آفتاب نیوز،

دکتر لیلا مرادی فوق تخصص غدد و متابولیسم در گفت‌و‌گو با ایسنا اظهار کرد: کم‌کاری، پرکاری و گریوز تیروئید شایع‌ترین اختلال‌های غدد درون‌ریز هستند که در این میان، کم‌کاری تیروئید شایع‌ترین بیماری غدد درون‌ریز محسوب می‌شود؛ حدود ۱۰ درصد افراد جامعه درجاتی از کم‌کاری تیروئید دارند. 

وی ادامه داد: کم‌کاری تیروئید، مانند پرکاری تیروئید در زنان شایع‌تر است، زیرا این بیماری‌ها از دسته خودایمنی هستند که در زنان بیشتر از مردان دیده می‌شود. کم‌کاری تیروئید می‌تواند علت‌های متعددی داشته باشد. در گذشته شایع‌ترین علت این بیماری، کمبود ید در بدن بوده است، اما امروزه به علت وجود نمک‌های یددار در بازار، این بیماری از شیوع بالایی برخوردار نیست. در افرادی که در ارتفاعات زندگی می‌کنند به علت کمبود یود در منابع طبیعی احتمال ایجاد بیماری کم‌کاری تیروئید به علت کمبود ید، بیشتر است.

عضو هیات علمی گروه غدد دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز افزود: در دنیای امروزی شایع‌ترین علت ابتلا به کم‌کاری تیروئید بیماری خودایمنی یا هاشیموتو (Hashimoto) است. در این بیماری یک سری آنتی‌بادی در بدن، علیه خود غده تیروئید عمل و عملکرد آن را مختل می‌کنند. 

مرادی گفت: افرادی که در گذشته پرکاری تیروئید داشته‌اند و دارو یا قطره ید رادیواکتیو دریافت یا جراحی کرده‌اند، ممکن است به کم‌کاری تیروئید مبتلا شوند. همچنین افرادی که تیروئید خود را برداشته‌اند قطعا باید تا آخر عمر قرص تیروئید دریافت کنند. افرادی که بخشی از تیروئید آنهابرداشته شده است نیز می‌توانند دچار این مشکل شوند. 

علائم کم‌کاری تیروئید

وی بیان کرد: علائم کم‌کاری تیروئید با بسیاری از بیماری‌های دیگر هم‌پوشانی دارد و به ندرت علائم مختص کم‌کاری تیروئید دیده می‌شود تا بتوان آن را تشخیص داد. افزایش وزن در کم‌کاری تیروئید دیده می‌شود، اما این افزایش وزن شدید نیست و حدود ۱۰ درصد وزن فرد است. به همین علت چاقی مفرط با تیروئید قابل توجیه نیست. 

این فوق تخصص غدد و متابولیسم گفت: احساس کسالت، بی‌حالی، خواب‌آلودگی، کاهش انرژی، اختلال‌های خلقی به ویژه افسردگی، درد‌های عضلانی، گرفتگی عضلات، علائم گوارشی ماند یبوست و تنگی نفس فعالیتی در این افراد دیده می‌شود.