بررسی استمرار نقش حماسی زنان در تاریخ| عاطفه در عاشورا را مدیون حضور زنان هستیم

به گزارش شهرآرانیوز؛ برای زنانی که سال‌ها بخشی از زندگی و معیشت خود را با دریا گره زده‌اند، صیادی فقط یک شغل نیست؛ بخشی از زندگی روزمره و اقتصاد خانواده و جامعه محلی است.

حالا با صدور مجوز رسمی صیادی برای زنان جزیره هنگام، فعالیت آنان در این عرصه شکل رسمی‌تری به خود می‌گیرد؛ تصمیمی که می‌تواند راه را برای حضور بیشتر زنان در اقتصاد دریا هموار کند.

سال‌هاست زنان در برخی جوامع ساحلی و جزیره‌ای هرمزگان در کنار مردان در چرخه فعالیت‌های مرتبط با دریا حضور دارند، اما بخشی از این فعالیت‌ها از نظر اداری و قانونی با محدودیت‌هایی روبه‌رو بوده است.

در همین چارچوب، در نشست شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان هرمزگان با حضور وزیر جهاد کشاورزی، مجوز صیادی زنان صیاد جزیره هنگام صادر شد؛ اقدامی که می‌تواند موقعیت این زنان را در ساختار رسمی فعالیت‌های شیلاتی تثبیت کند.

محمد آشوری تازیانی، استاندار هرمزگان، در این نشست با اشاره به ظرفیت‌های دریایی استان، شیلات و آبزی‌پروری را از محور‌های مهم اقتصاد دریاپایه دانست و بر استفاده از این ظرفیت‌ها برای ایجاد اشتغال و رونق تولید تأکید کرد.

در ادامه حتما بخوانید عضویت حدود ۵۰۰ نفر از سمن‌های مردم نهاد در شبکه ارتباطی سازمان‌های غیردولتی زنان اقتصاد دریا از دل جوامع محلی

اهمیت این تصمیم فقط به صدور چند مجوز محدود نمی‌شود. اقتصاد دریا زمانی می‌تواند به توسعه پایدار منجر شود که جوامع محلی نیز سهم مشخصی از آن داشته باشند و افرادی که سال‌ها با دریا زندگی کرده‌اند، امکان فعالیت قانونی و برخورداری از فرصت‌های اقتصادی آن را پیدا کنند.

استاندار هرمزگان نیز بر ضرورت حمایت از جوامع محلی و فراهم کردن زمینه حضور رسمی آنان در فعالیت‌های اقتصادی دریا تأکید کرد؛ رویکردی که می‌تواند به تقویت اشتغال در جزایر و مناطق ساحلی کمک کند.

صدور مجوز برای زنان صیاد هنگام از این منظر، بیش از آنکه یک اتفاق اداری باشد، به رسمیت شناختن بخشی از ظرفیت انسانی و اقتصادی یک جامعه محلی است؛ زنانی که سهمشان از اقتصاد دریا حالا قرار است با پشتوانه قانونی بیشتری دنبال شود.

اکنون انتظار می‌رود صدور مجوز رسمی برای زنان صیاد هنگام، به یک اقدام مقطعی محدود نماند و با تسهیل دسترسی آنان به امکانات، آموزش و حمایت‌های لازم، زمینه حضور پایدارتر زنان جزیره در اقتصاد دریا فراهم شود.

منبع: تسنیم

به گزارش شهرآرانیوز؛ نرجس خاتون، همسر امام حسن عسکری (ع) و مادر امام زمان (عج) است، اما اطلاعات چندانی از زندگی ایشان در دست نیست و بیشتر آنچه در منابع آمده، درباره ملیت و هویت اوست که گزارش‌های این زمینه نیز اختلاف‌های بسیاری دارند.

برخی گزارش‌ها او را کنیزی پروش‌یافته در خانه حکیمه خاتون (عمه امام عسکری (ع) و برخی دیگر او را کنیزی سیاه‌پوست یا کنیزی اهل نوبه معرفی کرده‌اند. روایتی نیز وجود دارد که مادر امام زمان (عج) را ملیکه (ملیکا) نوه پادشاه روم خوانده است که به اسارت مسلمانان درآمد.

در برخی از منابع کهن شیعه، داستانی مفصل وجود دارد که مادر امام زمان (عج) را شاهزاده‌ای رومی به نام ملیکه (ملیکا) بنت یشوع، نوه دختری قیصر روم معرفی می‌کند که نسب مادرش به شمعون، یکی از حواری عیسی (ع) می‌رسد. در این داستان آمده است ملیکه که در کاخ جدش بود، حضرت مریم (ع) و حضرت فاطمه (س) را در عالم رؤیا می‌بیند و حضرت فاطمه (س) او را به اسلام دعوت می‌کند و وی را متقاعد می‌سازد تا خود را به اسارت لشکریان اسلام درآورد. ملیکه سپس در جنگ بین مسلمانان با رومیان، اسیر مسلمانان می‌شود و امام هادی (ع) فردی را مأمور می‌کند و ملیکه را از بازار برده‌فروشان می‌خرد و به عقد امام حسن عسکری (ع) درمی‌آورد. نام های مختلفی که برای مادر امام زمان (ع) ذکر شده است

برای وی نام‌هایی، چون سوسن، صَقیل یا صِیقَل، حدیثه، ملیکه و ریحانه نیز ذکر شده است. در میان این نام‌ها معروف‌ترین نام نرجس است؛ در قدیمی‌ترین گزارش و همچنین در روایت حکمیه خاتون که مشهورترین روایت درباره تولد حضرت مهدی است، نام مادر امام زمان (عج)، نرجس ذکر شده است. درباره نام‌های متفاوت مادر امام زمان (عج)، گفته شده است که به دنبال مخفی نگه داشتن ولادت امام زمان (عج)، هویت مادر وی نیز پنهان شده است.

برخی نیز احتمال داده‌اند بسیاری از این نام‌ها ناظر به القابی است که نرجس به سبب زادن امام مهدی (عج) متصف به آن شده است؛ مثلا صیقل یا صقیل (در فارسی به معنای درخشنده) وصفی است که وی به سبب وجود نور امام مهدی (عج) یا به سبب درخشندگی و نورانی‌بودن چهره، به آن متصف شده است.

در ادامه حتما بخوانید درباره بانو حُدَیث، مادر امام حسن عسکری (ع) چه می‌دانید؟

گزارش‌شده است مادر امام زمان (عج) قبل از شهادت امام عسکری (ع) درگذشت. نقل شده یکی از نزدیکان امام عسکری (ع) چنین می‌گوید:

وقتی امام عسکری (ع) را مسموم کردند ایشان آنچه را که بر سر خانواده اش بعد از شهادت خودش خواهد آمد را به حضرت نرجس خاتون فرمودند و آن بانو در جواب حضرت گفتند: من یک بار طعم اسارت را چشیده‌ام و دیگر نمی‌خواهم دچار شوم؛ و از حضرت تقاضا نمود دعا کنند تا خداوند مرگش را پیش از شهادت آن حضرت قرار دهد. امام عسکری (ع) در پاسخ ایشان فرمودند: من نمی‌خواستم که فرزندمان مهدی (عج) در این سن کم و در یک زمان هر دوی ما را از دست بدهد و از طرفی پسندیده نیست من به عنوان امام هدایت گر، مرگ کسی را از خدا بخواهم لذا از خدا می‌خواهم که ساعت رحلت شما را در اختیار خودتان قرار دهد.

آن بانوی مکرمه با توجه به این مسئله که امام زمان (عج) پس از شهادت پدرشان به امر خداوند غیبت می‌کنند و در حمایت خدا از شر دشمنان محفوظ خواهند ماند در تاریخ هفتم ربیع الاول سال ۲۶۰ هجری قمری دو رکعت نماز خوانده دعا نمود و یک روز قبل از شهادت امام عسکری (ع) از دنیا رفت.

اما نقل‌های تاریخی دیگری وجود دارد که می‌گویند وی پس از شهادت امام نیز زنده بوده است؛ برای مثال شیخ صدوق نقل می‌کند او هنگام شهادت امام عسکری (ع) بر بالین امام بود. همچنین نجّاشی می‌نویسد: مادر امام زمان پس امام عسکری (ع) نیز در قید حیات و در خانه محمد بن علی بن حمزه بود.

قبر نرجس خاتون در حرم عسکریین در سامرا و در کنار قبر امام هادی (ع) و امام حسن عسکری (ع) قرار دارد.

منبع: ایسنا