عملکرد مالیاتی سال ۱۴۰۴ از یک واقعیت قابل تأمل پرده برمیدارد؛ مالیات بر واحدهای مسکونی خالی از سکنه که با هدف مقابله با احتکار مسکن و افزایش عرضه به بازار طراحی شده بود، در کل سال فقط ۷ میلیارد تومان درآمد برای دولت ایجاد کرده است. مالیات بر خانههای خالی یکی از مهمترین ابزارهای سیاستگذاری در حوزه مسکن محسوب میشود که هدف اصلی آن نه افزایش درآمدهای دولت، بلکه تغییر رفتار مالکان و کاهش انگیزه برای نگهداری واحدهای مسکونی بدون استفاده است. در اقتصادی که بخش مسکن علاوه بر کارکرد مصرفی، به محلی برای سرمایهگذاری و حفظ ارزش دارایی تبدیل شده، کارآمدی چنین پایه مالیاتی به میزان توان دولت در شناسایی داراییها، ایجاد شفافیت اطلاعاتی و اجرای دقیق قانون وابسته است. با گذشت چند سال از تصویب قانون مالیات بر خانههای خالی، ارزیابی عملکرد این پایه مالیاتی میتواند تصویری روشن از فاصله میان اهداف قانونگذار …
