دبی و جبلعلی به گلوگاه تجارت خارجی ایران تبدیل شدهاند؛ گلوگاهی که با هر تنش منطقهای میتواند جریان تأمین کالا به کشور را با اختلال و هزینههای سنگین مواجه کند. در بحث امنیت اقتصادی معمولاً به تحریم، شوکهای ارزی یا کسری بودجه اشاره میشود اما کمتر به این پرسش پرداختهایم که «زنجیره تأمین» ایران دقیقاً از کجا آسیبپذیر است. طی دو دهه اخیر، امارات -بهویژه بنادر دبی و جبلعلی- به گره اصلی عبور بخش قابل توجهی از کالاهای وارداتی و حتی بخشی از صادرات ایران تبدیل شدهاند. نتیجه این روند، شکلگیری نوعی وابستگی ساختاری است که تا زمانی که همهچیز عادی پیش میرود، چندان به چشم نمیآید اما در لحظه بحران میتواند خود را به صورت اختلال جدی در تولید، تجارت و حتی تأمین کالاهای حساس نشان دهد. بخش مهمی از واردات ایران، بهخصوص در حوزه کالاهای واسطهای و قطعات صنعتی، عملاً نه به صورت مستقیم از مبدأ اصلی …
