به گزارش ایسنا، مقصود فراستخواه در نشست تخصصی «اقدامات سیاستی و اجرایی لازم برای بهبود و توسعه نظام ملی اعتبارسنجی آموزش عالی ایران» که امروز چهارشنبه هفتم مردادماه در مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی برگزار شد، با تأکید بر اینکه مسئله اصلی آموزش عالی، «کیفیت» است، گفت: هدف از برگزاری این جلسه آن است که بتوانیم برای رفع اینرسی و رکودی که در موضوع کیفیت آموزش عالی وجود دارد، مداخلهای مؤثر انجام دهیم و از مجموعه دیدگاههای متخصصان برای شکلگیری یک نهاد ملی اعتباربخشی استفاده کنیم.
کیفیت، مسئله اصلی آموزش عالی است
فراستخواه با اشاره به گستردگی نظام آموزش عالی کشور، گفت: امروز آموزش عالی ایران با میلیونها دانشجو، دانشآموخته، اعضای هیئت علمی و مجموعهای عظیم از زیرساختها رو به روست. این حجم بزرگ از آموزش عالی یک توده عظیم اجتماعی و علمی را شکل داده است؛ اما اگر کیفیت وجود نداشته باشد، همه این کمیتها ارزش خود را از دست میدهند.
وی با اشاره به تعاریف مختلف از کیفیت، ادامه داد: درباره کیفیت تعاریف بسیار متنوعی وجود دارد و هر یک در جای خود معتبر است. اما کیفیت زمانی معنا پیدا میکند که آموزش عالی بتواند برای جامعه ارزشآفرینی کند، از نظر معرفت شناختی تولید و آموزش علم به درستی انجام شود، زیرساختهای لازم فراهم باشد و در نهایت بتواند رضایت ذی نفعان مختلف را تامین کند.
کیفیت بدون اکوسیستم مناسب شکل نمیگیرد
این استاد دانشگاه با بیان اینکه کیفیت در خلأ شکل نمیگیرد، گفت: ایجاد کیفیت به یک اکوسیستم نیاز دارد. اعتبارسنجی و اعتبار بخشی هدف نیستند؛ بلکه ابزار تحقق کیفیتاند. اگر محیط رقابتی، پاسخگویی، استقلال نهادی و ارتباط واقعی دانشگاه با جامعه وجود نداشته باشد، کیفیت نیز شکل نخواهد گرفت.
وی خاطر نشان کرد: دانشگاه باید بتواند منابع خود را از جامعه دریافت کند، در برابر جامعه پاسخگو باشد و به ذی نفعان خود خدمت ارائه دهد. اعتبار بخشی صرفاً این نیست که یک دانشگاه برای سه یا پنج سال اعتبار دریافت کند یا به صورت مشروط فعالیت داشته باشد.
وی با تأکید بر اینکه اعتباربخشی نباید به یک اقدام اداری تقلیل یابد، تصریح کرد: اعتباربخشی یک فرایند مستمر است؛ دانشگاه باید استانداردهای لازم …
