به گزارش ایسنا، وقتی مد دریا بالا میآید، ساحل را به هزارتویی پیچیده تبدیل میکند. جویبارهای نقره رنگ آب روی شنها جاری میشوند تا به گلزارهای ساحلی برسند و همین باعث میشود مسیر پیادهروی هر لحظه پرپیچوخمتر شود. در این بخش همواره دگرگونشونده از ساحل «موری» (Moray) در شمالشرقی اسکاتلند، خبری از انسان نیست و گویی هیچ چیز با دنیای مدرن پیوندی ندارد. بنابراین بهآسانی میتوان تصور کرد که کشتیهای بلند وایکینگی، جنگجویانی خسته را به ساحل میآورند یا گروهی از غولهای آدمخوار از دل جنگل به تاخت بیرون میآیند و دقیقا همین اتفاق است که در نسخه سینمایی «ادیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان روی پرده رخ میدهد.
«گاردین» نوشت، در نگاه نخست، شاید اسکاتلند انتخاب بدیهیای برای پسزمینه یک حماسه یونانی حدودا سه هزار ساله نباشد. هرچند این منظومه، سرگردانی «اودیسه»، پادشاه «ایتاکا» و یارانش را در سواحل اسرارآمیز و دوردست روایت میکند، اما جغرافیای خیالی آن در اصلدر مدیترانه است. (به همین دلیل، «سیسیل»، مراکش و شبهجزیره پلوپونز نیز از دیگر لوکیشنهای فیلم هستند.) …
