به گزارش ایسنا، امیلی ویلسون، پژوهشگر کلاسیک که ترجمهاش از «اودیسه» هومر در سال ۲۰۱۷ توسط کریستوفر نولان در تبلیغات اولیه فیلم نیز مورد استفاده قرار گرفته بود، به شدت از این فیلم انتقاد کرده و عنوان کرده است که این فیلم فاقد عمق روانشناختی، عاطفی، سیاسی و اخلاقی است.
ویلسون در مقالهای تند در لندن ریویو آو بوکس نوشت: «امیدوار بودم که همذاتپنداری نولان با این مضامین هومری او را به ارتفاعات خلاقانه جدیدی سوق دهد و او را قادر بسازد شخصیتهای باورپذیرتری خلق کند. اما فیلم "اودیسه" ترکیب همیشگی او از بزرگنمایی و سطحینگری را دارد... چشمانداز فیلم بسیار مغشوش است، شخصیتهایش بسیار توسعه نیافتهاند».
این مترجم افزود: «اودیسه نولان فاقد بسیاری از عناصری است که این شعر هومر را عالی میکند. چیزی قانعکننده برای گفتن درباره زمان، حافظه، تاریخ، جنگ، یا درباره رابطه بین بازگشت باشکوه یک جنگجو و زندگی خانواده، دشمنان، همرزمان، دوستان و همسایگانش ندارد. فاقد عمق روانشناختی، عاطفی، سیاسی و اخلاقی است. ساختار روایی آن مبتنی بر ترفند است. نوشتار آن افتضاح …
