ویلسون در مقالهای تند در لندن ریویو آو بوکس نوشت: «امیدوار بودم که همذاتپنداری نولان با این مضامین هومری او را به ارتفاعات خلاقانه جدیدی سوق دهد و او را قادر بسازد شخصیتهای باورپذیرتری خلق کند. اما فیلم "اودیسه" ترکیب همیشگی او از بزرگنمایی و سطحینگری را دارد... چشمانداز فیلم بسیار مغشوش است، شخصیتهایش بسیار توسعه نیافتهاند».
این مترجم افزود: «اودیسه نولان فاقد بسیاری از عناصری است که این شعر هومر را عالی میکند. چیزی قانعکننده برای گفتن درباره زمان، حافظه، تاریخ، جنگ، یا درباره رابطه بین بازگشت باشکوه یک جنگجو و زندگی خانواده، دشمنان، همرزمان، دوستان و همسایگانش ندارد. فاقد عمق روانشناختی، عاطفی، سیاسی و اخلاقی است. ساختار روایی آن مبتنی بر ترفند است. نوشتار آن افتضاح است. هیچیک از شخصیتها انگیزه قانعکنندهای برای اعمال یا کلمات خود ندارند.» فیلم سینمایی اودیسه
ویلسون، که رئیس گروه و استاد مطالعات کلاسیک در دانشگاه پنسیلوانیا است، در مصاحبه با ساندی تایمز نیز به انتقاد خود ادامه داد و گفت: «این فیلم اصلا برای من از نظر عاطفی تأثیرگذار نبود چون فکر میکنم تا حدی به این دلیل است که برخلاف هومر، خیلی خوب نوشته نشده است و شخصیتها عمقی را که شخصیتهای هومری دارند،ندارند.»
با این حال، ویلسون تأثیری را که این فیلم در حال حاضر بر آگاهی فرهنگی از ادبیات یونان باستان و همچنین خود سینما دارد، تایید کرد.
او با بیان اینکه «اکران فیلم سینمایی "اودیسه" همچنان رویدادی مهم است و مخاطبان را به سینماها بازمیگرداند و شاید این فیلم چند مدیر دانشگاهی را متقاعد کند که بخشهای ادبیات، زبان و تاریخ خود را حذف نکنند.»
ویلسون گفت: «نولان نهایت تلاش خود را میکند تا عموم مردم را دوباره به خواندن ترغیب کند و من سپاسگزارم.»
انتهای پیام
