مرضیه رشیدیپور در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: اگزما یک بیماری مزمن شایع التهابی پوست است که از لحاظ بافتشناسی همراه با ارتشاح لنفوهیستیوتیک دور عروقی درم فوقانی توأم با اسپونژیوز و درجات مختلفی از اکانتوز بوده و از نظر بالینی با خارش، بثورات قرمز رنگ، ترکخوردگی، پوسته ریزی و ضایعات پاپولووزیکولر است.
وی اظهار کرد: اگزمای دست از اگزماهای شایع پوستی است که ازنظر ریختشناسی به انواع پمفولیکس، هیپرکراتوتیک، حلقهای، Focal palmar peeling پیشبند، (fingertip) اگزمای نوک انگشتان، (ring) سکهای یا دیسکوئید و درماتیت دست، (apron) خانمهای خانهدار تقسیم میشود. اگزما به واسطه مجموعهای از عوامل از جمله: عوامل ذاتی و اکتسابی (تحریکی یا آلرژیکی) بروز و شایعترین نوع آن همان تحریکی است که به نام اگزمای خشکدست در بین زنان خانهدار بهوفور دیده میشود.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی لرستان ادامه داد: میزان مبتلایان به اگزمای دست حدود ۲ تا ۱۰ درصد از جمعیت جهان را به خود اختصاص داده و قشر زنان خانهدار به واسطه تماس بیشتر با آب و مواد شوینده با این بیماری در ارتباط هستند. اصلیترین روشهای درمانی به صورت سیستمیک و موضعی شامل کورتیکواستروییدها، بازدارندهها، نرمکنندهها و دوکسپین هستند.
رشیدیپور اضافه کرد: استفاده زیاد از روشهای درمانی معمول باعث بروز علائمی مانند تحلیلرفتن پوست و باعث سوزش و عوارض زیانآوری در درازمدت میشوند. استفاده از نرمکنندهها هم برای آبپوشی باعث فرونشاندن مخاط میشوند استفاده از دوکسپین نیز باعث سوزش در موضع مصرف و خوابآلودگی میشود.
وی یادآور شد: بیماران مبتلا به اگزما اغلب واکنش ضعیفی نسبت به این روشهای درمانی دارند. باید این نکته را مدنظر داشت که استفاده از داروهای موضعی ارجحیت بیشتری نسبت به سیستمیک دارند. گیاهان دارویی بهعنوان بخش مهمی در درمان سنتی، سالهای زیادی است که مورداستفاده قرار گرفته است.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی لرستان گفت: سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است که ۷۴ درصد از داروهای طب نوین گیاهی هستند، به این صورت که کاربردهای مدرن مستقیماً با استفادههای سنتی بهعنوان درمان گیاهی توسط افراد بومی استفاده میشود. همچنین اعلام کرده ۶۵ تا ۸۰ …
