به گزارش ایسنا، حشرات در سالهای اخیر بیش از گذشته به عنوان یکی از گزینههای احتمالی برای تأمین بخشی از غذای آینده بشر مطرح شدهاند. دلیل این توجه، تنها تازگی موضوع نیست، بلکه به ترکیب غذایی این موجودات و امکان استفاده از برخی گونهها در تغذیه انسان و حتی خوراک دام و طیور مربوط میشود. در میان این گروه، نوزادان زنبور عسل یعنی لارو و شفیره، از نظر علمی توجه ویژهای را به خود جلب کردهاند. این نوزادان، غیرسمی هستند و از نظر مواد مغذی، ترکیبی غنی دارند. همچنین در برخی کشورها مصرف آنها از نظر فرهنگی پذیرفته شده و حتی در دستورهای مختلف غذایی، به شکل خشک، پخته یا کنسروشده استفاده میشوند.
لارو و شفیره زنبور عسل فقط یک خوراک غیرمعمول نیستند، بلکه میتوانند منبعی جایگزین برای دریافت برخی مواد ضروری بدن باشند. این مواد از نظر پروتئین و چربی با برخی منابع شناختهشده غذایی قابل مقایسهاند و در بعضی مواد معدنی و ویتامینها حتی غنیتر توصیف شدهاند. با این حال، استفاده از آنها با چالشهایی نیز همراه است. از یک سو، ترکیب غذایی آنها به مرحله رشد، خوراک زنبورها، شرایط زیستگاه، آبوهوا و روشهای فرآوری بستگی دارد و از سوی دیگر، مسائل اجتماعی، اقتصادی، فناورانه، زیستمحیطی و حتی قانونی بر امکان مصرف و تجاریسازی آنها اثر میگذارد. به همین دلیل، پژوهش در این زمینه میتواند به روشنتر شدن ظرفیتها و محدودیتها کمک کند.
در تحقیقی که در همین زمینه انجام شده است، مانی جباری، محقق علوم و مهندسی باغبانی گرایش گیاهان دارویی از دانشگاه بیرجند، با همکاری دانشگاه گرگان و دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری به بررسی ارزش غذایی و توان بالقوه لارو و شفیره زنبور عسل به عنوان یک منبع خوراکی پرداخته و تلاش کرده تصویری روشن از اهمیت تغذیهای این نوزادان، کاربردهای احتمالی آنها و موانع موجود در مسیر استفاده گستردهتر از آنها ارائه دهد.
روش انجام این پژوهش «مروری ترویجی» بوده است. یعنی پژوهشگر به جای انجام آزمایش تازه روی نمونههای جدید، یافتههای علمی و گزارشهای موجود در این حوزه را گردآوری و بررسی کرده تا نتیجهای منسجم و قابل فهم به دست آید. در چنین روشی، اطلاعات منتشرشده در منابع علمی کنار هم قرار میگیرند و با مرور آنها، تصویری کلی از وضعیت دانش موجود شکل …
