برای هزاران نفر از ساکنان پیشوا، ورامین و قرچک، قطار حومهای تنها یک وسیله حملونقل نیست؛ ریل زندگی روزمره است. هر صبح پیش از طلوع آفتاب، کارگران، کارمندان، دانشجویان و کسبه راهی ایستگاهها میشوند تا خود را به تهران برسانند و هر شب خسته از یک روز کاری به خانه بازگردند، اما تابستان امسال، گرمای سوزان دشت ورامین، مشکلات قدیمی این خط ریلی را دوباره به صدر مطالبات مردمی آورده است.
در حالی که دمای هوا در برخی روزها به ۴۸ درجه سانتیگراد رسیده، شماری از مسافران از نقص سیستم سرمایشی برخی واگنها، ازدحام بیش از حد و شرایط نامناسب سفر گلایه دارند؛ موضوعی که به گفته آنان، سالهاست تکرار میشود و هنوز راهحلی پایدار برای آن اندیشیده نشده است.
آنچه اعتراض شهروندان را پررنگتر کرده، مقایسه این خط با برخی دیگر از خطوط حومهای تهران است. مسافران میگویند قطارهای مسیر تهران–پرند از شرایط مطلوبتری برخوردارند و سیستم سرمایشی آنها در روزهای گرم تابستان عملکرد قابل قبولی دارد، اما در خط پیشوا–ورامین–تهران همچنان مشکلاتی وجود دارد که هر سال با آغاز فصل گرما دوباره خود را نشان میدهد.
یکی از مسافران به ایسنا میگوید: جنوبشرق استان تهران کمتر از سایر مناطق نیست. ما هم مالیات میدهیم، کار میکنیم و هر روز از این قطارها استفاده میکنیم، چرا باید تفاوت کیفیت خدمات بین خطوط مختلف اینقدر محسوس باشد؟
مسافر دیگری با اشاره به شرایط دشوار سفرهای روزانه اظهار میکند: در گرمای ۴۸ درجه، از کار افتادن کولر واگن فقط یک نقص فنی نیست. وقتی واگن مملو از مسافر باشد، شرایط واقعاً طاقتفرسا میشود. مسئولان اگر یک روز کنار مردم این مسیر را طی کنند، بسیاری از مشکلات را از نزدیک خواهند دید.
اما ماجرا تنها به کولرهای از کارافتاده ختم نمیشود. شهروندان معتقدند مشکل اصلی، سالها عقبماندگی در توسعه زیرساختهای حملونقل جنوبشرق استان تهران است. منطقهای که با وجود جمعیت بالا، نقش مهم اقتصادی و نزدیکی به پایتخت، همچنان با کمبودهای جدی در حوزه حملونقل عمومی روبهروست.
این گلایهها در شرایطی مطرح میشود که طی دو سال اخیر، دشت ورامین میزبان سفرهای متعددی …
