به گزارش ایسنا، در معرفی این کتاب که در نشر «گویا» منتشر شده است، میخوانیم: «محمود درویش اهل زندگینامه نوشتن نبود و به این قضیه چندان روی خوش نشان نمیداد. آنچه در پی میآید تنها خودنوشتی است که از او به جا مانده و در آن درباره زندگی، برخی از دورهها و مراحل مهم زندگیاش توضیح میدهد.
محمود درویش در ۱۹۴۱/۳/۱۳ در روستای فلسطینی «البروه» در الجلیل، شرق ساحل عکا زاده شد. او در سال ۱۹۴۷ در سن شش سالگی با خانوادهاش زیر صدای بمبها از روستای «بروه» رانده شد و پس از ویران شدن شهرها و روستاها، خود را با هزاران پناهجوی فلسطینی در جنوب لبنان یافت.
«نخستین روستایی که در آن میزیستم و به یاد میآورم «رمیش» است. پس از آن در «جزین» ساکن شدیم، جایی که در زمستانش برف بارید. در این منطقه برای نخستین بار آبشاری بزرگ دیدم.
سپس به «ناعمه» در نزدیکی «دامور» رفتیم. دامور را در آن زمان به خوبی در یاد دارم، حافظهام قوی بود و چشمانم هنوز این صحنهها را به یاد دارند. …
