به گزارش ایسنا، صنعت سیمان با وجود برخورداری از ظرفیت تولید سالانه حدود ۹۰ میلیون تن و تامین بخش قابل توجهی از نیاز داخلی و صادرات غیرنفتی کشور، در سالهای اخیر علاوه بر رکود بازار، با چالشهای فزایندهای همچون ناترازی انرژی و فرسودگی تجهیزات روبهرو است و محدودیتهای تامین برق و گاز، کاهش امکان سرمایهگذاری برای نوسازی کارخانهها و حرکت به سمت فناوریهای کممصرف، آینده تولید سیمان را با ابهام مواجه کرده است؛ بهطوری که امروز صنعت سیمان تنها حدود ۴۰۰ مگاوات برق از شبکه سراسری دریافت میکند؛ در حالی که نیاز واقعی آن حدود ۱۶۰۰ مگاوات برآورد میشود .
در این رابطه، علیاکبر الوندیان - دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان ایران – در گفتوگو با ایسنا ، در تشریح ساختار صنعت سیمان در ایران گفت: حدود ۶۵ درصد سرمایهگذاریهای انجامشده در صنعت سیمان و کارخانههای فعال این صنعت، در اختیار هلدینگهای وابسته به نهادهای عمومی و دولتی و سایر نهادهای مشابه است که یکی از چالشهای جدی این شرکتها، سیاست تقسیم بخش عمده سود سالانه میان سهامداران است.
وی افزود: در حال حاضر، بسیاری از این هلدینگها پس از برگزاری مجامع، بین ۹۰ تا ۹۵ درصد سود سالانه شرکتهای سیمانی را میان سهامداران توزیع میکنند و همین موضوع باعث میشود نقدینگی لازم برای سرمایهگذاری مجدد در کارخانجات و واحدهای تولیدی-معدنی در این صنعت وجود نداشته باشد که در نتیجه واحدهای تولیدی امکان نوسازی تجهیزات، بهروزرسانی فناوری، سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر و اجرای طرحهای کاهش مصرف انرژی را از دست میدهند؛ مسئلهای که در بلندمدت حفظ ظرفیت تولید صنعت سیمان را با مخاطره جدی روبرو میکند.
دبیر انجمن صنفی صنعت سیمان با اشاره به قدمت بالای این صنعت گفت: صنعت سیمان ایران این روزها بیش از ۹۰ سال سابقه دارد و وارد نودودومین سال فعالیت خود شده است و بخش قابل توجهی از کارخانههای قدیمی نیز در اختیار همین هلدینگهای بزرگ قرار دارند و با توجه به اینکه کشور در مسیر اصلاح و آزادسازی تدریجی قیمت حاملهای انرژی حرکت میکند و دولت دیگر مانند گذشته توان توزیع یارانه انرژی به صنایع را ندارد و اگر این واحدها نتوانند در ارتقای فناوری و کاهش مصرف انرژی سرمایهگذاری کنند، در سالهای آینده حفظ تولید …
