کدام اخلاق جز اخلاق شکستخورده و پست، به ارتش تروریست آمریکا اجازه میدهد که با بمباران مدارس، بیمارستانهای کودکانِ سرطانی، پلها، انبارها و سیلوهای گندم، زمینهای کشاورزی، کارخانههای تولید آب، دانشگاهها، مراکز تحقیقاتی، شرکتها و کارخانههای تولید دارو، دکلهای مخابراتی، راه آهن، قایقهای ماهیگیری و نابود ساختن منازل و وسایل کسب و کارِ مردم عادی بر شکستهای نظامی خود سرپوش بگذارد؟ و کدام فرهنگ و اخلاق، جز فرهنگ و اخلاق آمریکایی، تحریم و محاصرۀ ملتهای دیگر را پیروزی قلمداد میکند؟
در بمبارانهای اخیر ارتش تروریستی آمریکا دقت بفرمایید؛ آیا هیچ هدف نظامی و مهمی در این بمبارانها میبینید؟ به دروغها، غوغاگریها و وارونهسازیهای رسانههای مزدور نگاه نکنید، آنها نام و نانشان در همین است که ایجاد اختلاف کنند، به ترویج یأس و ناامیدی در بین مردم بپردازند و آنها را مدام نسبت به هم و نسبت به قدرت نظامی و مسئولان دلسوزِ خود بدبین کنند.
البته آن دسته از سیاسیونی که با تندرویها و افراط و تفریطهای خود، موجسواری میکنند و به قصد تصاحب مشاغل سیاسی، آگاهانه و ناآگاهانه، آب به آسیابِ دشمن میریزند، نیز دست کمی از این رسانهها ندارند.
آمریکا که در جنگ با ایران، پایگاههای نظامی خود را یکی پس از دیگری از دست داده و اسیر هوشمندی دفاع هنرمندانه و خلّاق فرماندهان بزرگ ما شده، برای جبرانِ شکستهایِ خفّتبارِ خود، زندگی مردم شریف و بردبار را عرصۀ جنگ وحشیانه و اخلاقِ اهریمنانۀ خویش ساخته و به دروغ در رسانههای خودفروختهای مثل اینترنشنال، بر طبل پیروزی میکوبد و یا به تهدیدهای بیشتر روی میآورد.
اگر کمی صبوری کنیم، در چند روز آینده، شاهد التماسهایِ ترامپ برای آتشبس و صلح دروغین خواهیم بود و خواهیم دید که چگونه فرهنگ و اخلاق مُنحَطِ آمریکایی، بارِ دیگر صلح و مذاکره را پیشنهاد خواهد کرد و پیمانهایی برای شکستن خواهد بست.»
انتهای پیام
