به گزارش ایسنا، خودتنظیمی به کاربران امکان میدهد تا مصرف محتوا، زمان آنلاین و واکنشهای هیجانی خود را آگاهانه مدیریت کرده و از افتادن در چرخههای رفتاری منفی جلوگیری کنند. این مهارت همچنین برای مواجهه با چالشهای ارتباطی آنلاین (مانند سوءتفاهمها و مقایسههای اجتماعی) حیاتی است و به برقراری روابط سالمتر، کاهش وابستگی به فناوری و ایجاد تعادل بین زندگی مجازی و واقعی کمک میکند.
بدون خودتنظیمی، استفاده از دنیای مجازی میتواند به سرعت آسیبزا شود. کاربران، به ویژه نوجوانان ممکن است زمان زیادی را صرف فعالیتهای بیهدف مانند اسکرول بیپایان کرده و دچار وابستگی، رفتارهای تکانشی و واکنشهای احساسی نامناسب شوند. در این حالت، دنیای مجازی به جای فرصت به منبعی برای استرس و آسیب روانی تبدیل میشود.
مهمترین تأثیرات و آسیبهای استفاده بیرویه از دنیای مجازی
نداشتن خودتنظیمی میتواند تعاملات کاربران را به طور ناآگاهانه به دنیای مجازی محدود کند که این امر بر روابط اجتماعی و رشد شخصیتی به ویژه در نوجوانان تأثیرات منفی متعددی دارد؛ این تأثیرات در ادامه بررسی شدهاند:
سطحی بودن ارتباطات
تعاملات در دنیای مجازی اغلب بر اساس پیامهای کوتاه، استیکرها یا عکسهای محدود شکل میگیرند که نمیتوانند جایگزین ارتباطات حضوری با لحن صدا، زبان بدن و احساسات واقعی شوند. این روابط سطحی نمیتوانند عمق عاطفی با حمایت اجتماعی مورد نیاز نوجوانان را تأمین کنند و ممکن است به احساس انزوا و تنهایی منجر شوند.
نبود مهارتهای ارتباطی حضوری
نوجوانانی که بیشتر درگیر روابط مجازی هستند فرصت کمتری برای تمرین مهارتهای اجتماعی مانند همدلی، گوش دادن فعال و مدیریت …
