آخرین بار که تیم فوتسال مسسونگون لیگ برتر را فتح کرد، کرونا تازه تازه بار و بندیلاش را جمع کرده بود، ارزش دلار چیزی حدود ۴۵ هزار تومان بود و تب آرژانتینیها در پی فتح سومین جام جهانی کماکان در بوئنوس آیرس داغ بود و آتشین.
سه-چهار سال بیجامی و در عین حال حضور در جمع مدعیان، شاید برای یک تیم متوسط روبه بالا آمار قابل قبولی تلقی شود اما برای مس نه. برای مسی که ادعای فوتسالاش میشود برای مسی که پنج دوره لیگ را درو کرده و بر سکوی نخست آسیا تکیه زده، این روند دردمند است و فاجعهبار.
تصمیمات نکبت
مس البته در تمام این سالها و بالاخص سه سال اخیر اسیر تصمیمات تازه و غریبی شده است. تصمیماتی که این تیم را فرسنگها از قهرمانی دور و به لبهی پرتگاه راند.
بعد از آخرین لبخند قهرمانی، رسول خطیبی، سکان مدیریت را تحویل یاسر نجفزاده داد. دوران نجفزاده تنها در قیاس با دورههای بعدی، کمی بهتر از بد بود. جملگی مدیران مس بعد از نجفزاده به غیر از مدیریت فعلی که هنوز عملکردش عریان نشده، باشگاه را به تگنای فروپاشی پرتاب کردند. …
