دانشمندان علوم رفتاری دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) در سیدنی، با همکاری محققان دانشگاه گریفیت با استفاده از دادههای نظرسنجی ملی درباره اقدامات اقلیمی، حدود ۲۸۰۰ استرالیایی را طی چهار سال بررسی کردند.
نتایج نشان داد، افرادی که رفتارهای سازگار با محیط زیست ازجمله بازیافت، استفاده از لیوان و ظروف چندبارمصرف، استفاده از حملونقل عمومی، انتخاب رژیم غذایی سبزتر یا دوچرخهسواری برای رفتوآمد به محل کار داشتند، حمایت کمتری از سیاستهای گستردهتر اقلیمی نداشتند.
استدلال این است که ترویج تغییرات کوچک و فردی در سبک زندگی فردی، راهی مناسب برای دولتها و شرکتها فراهم میکند تا توجه را از تغییر سیستمهای انرژی و تنظیم صنایع آلاینده منحرف کنند.
امید قاسمی، محقق این تحقیق گفت: اقدامات اقلیمی فردی نه مشارکت گستردهتر در زمینه آبوهوا را تسهیل میکند و و نه آن را تضعیف میسازند. ما هیچ شواهدی برای این ایده پیدا نکردیم که اقدام فردی ممکن است اقدام جمعی یا حمایت از سیاستها را کاهش دهد، زیرا مردم احساس میکنند که به اندازه کافی تلاش کردهاند، تاثیر اقدامات فردی را بیش از حد ارزیابی میکنند یا نگرانی کمتری در مورد تغییرات اقلیمی دارند.
نتایج این تحقیق نشان میدهد، رفتارهای زیستمحیطی روزمره، به جای اینکه بهعنوان عامل حواسپرتی یا سنگ بنای پیشرفت عمل کنند، عمدتا منعکسکننده ارزشهایی هستند که مردم از قبل دارند، نه اینکه به نوعی مشارکت سیاسی گستردهتر آنان را شکل دهند.
دادهها الگوی ظریفی را نشان دادند؛ استرالیاییهایی که در مجموع در اقدامات زیستمحیطی شخصی بیشتری مشارکت داشتند، بهطور کلی تمایل بیشتری به مشارکت سیاسی داشتند، احتمال بیشتری داشت که دادخواستها را امضا، در تظاهرات شرکت و از سیاستهای اقلیمی حمایت کنند.
اما هنگامی که محققان همان افراد را بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ پایش کردند، تصویر متفاوتی پدیدار شد. افزایش اقدامات اقلیمی فردی یک شخص طی یک سال، باعث نشد که آن فرد در سال بعد، از نظر سیاسی فعالتر یا غیرفعال شود. اما این موضوع همچنین شواهد چندانی برای …
