به گزارش ایسنا، صبحانه یکی از وعدههای غذایی شناختهشده در برنامه روزانه است و بسیاری از مردم آن را مهمترین وعده روز میدانند. با این حال، شواهد علمی کافی درباره تأثیر مستقیم صبحانه بر کیفیت کلی رژیم غذایی، بهویژه در میان نوجوانان بزرگتر، وجود ندارد. نوجوانان ممکن است به دلایلی مانند کمبود وقت، نداشتن اشتها در ساعات اولیه صبح یا عادتهای خانوادگی، از خوردن صبحانه صرفنظر کنند. حذف مکرر این وعده میتواند فرصت دریافت برخی مواد مورد نیاز بدن را کاهش دهد، بهخصوص اگر غذاهای مصرفشده در ادامه روز نتوانند این کمبود را جبران کنند.
بررسی این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که نوجوانی، دورهای حساس برای رشد جسمی و شکلگیری عادتهای غذایی پایدار است. موادی مانند آهن و روی در فرایندهای گوناگون بدن نقش دارند و فیبر نیز یکی از اجزای مهم یک برنامه غذایی سالم به شمار میرود. کولین هم مادهای مغذی است که بدن برای عملکردهای طبیعی خود به آن نیاز دارد. از سوی دیگر، مصرف زیاد خوراکیهای سرشار از چربی، قند افزوده و شیرینی میتواند کیفیت رژیم غذایی را پایین بیاورد. بنابراین، شناخت راهکاری ساده مانند اضافهکردن صبحانه، بهویژه صبحانهای حاوی پروتئین بیشتر، میتواند برای بهبود تغذیه نوجوانان مفید باشد.
اِما رُز براون، دانشجوی دکتری تحت راهنمایی هدر لیدی، استاد گروه علوم تغذیه و گروه کودکان دانشکده پزشکی دل دانشگاه تگزاس در آستین، همراه با دیگر پژوهشگران این مطالعه را انجام داد. این محققان بهطور مشخص بررسی کردند که آیا خوردن صبحانه، بهویژه وعدهای غنی از پروتئین، میتواند دریافت مواد مغذی را افزایش دهد و نوجوانان را در طول روز به سوی انتخابهای غذایی سالمتر هدایت کند. به گفته براون، این تحقیق یکی از بزرگترین و طولانیترین آزمایشهای کاملا کنترلشده درباره صبحانه در میان نوجوانان بوده است.
در این مطالعه، ۱۲۸ نوجوان و جوان ۱۴ تا ۲۱ ساله شرکت کردند که دستکم شش روز در هفته صبحانه نمیخوردند. شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: گروه دریافتکننده صبحانه با مقدار معمول پروتئین، گروه دریافتکننده صبحانه پُرپروتئین و گروهی که مانند گذشته صبحانه را حذف میکرد. صبحانه گروه نخست حدود ۱۵ گرم پروتئین داشت، درحالیکه وعده گروه پُرپروتئین حاوی ۳۰ گرم پروتئین باکیفیت بود. پژوهشگران بیش از ۱۸ هزار وعده شامل غذاهای رایج و مورد علاقه نوجوانان، مانند بوریتو، کِسادیا، ترکیبهای تهیهشده با تخممرغ و اسموتی، آماده و بستهبندی کردند.
در آغاز مطالعه و سپس در ماههای سوم و ششم، شرکتکنندگان دو گروه صبحانهخور یک محفظه خنککننده مواد غذایی حاوی وعدههای آماده دریافت کردند. آنان میتوانستند طی سه روز در خانه هر مقدار از این غذاها را که میخواستند مصرف کنند. این روش به پژوهشگران امکان داد میزان مصرف را با دقت ثبت کنند، بدون آنکه نوجوانان مجبور باشند غذا را در محیط آزمایشگاه بخورند. همراهی شرکتکنندگان نیز بسیار خوب بود و آنان در بیش از ۹۰ درصد موارد وعدههای ارائهشده را مصرف کردند. برای ارزیابی رژیم غذایی، از شرکتکنندگان خواسته شد تمام خوراکیها و نوشیدنیهای مصرفشده در ۲۴ ساعت را به یاد آورند و گزارش کنند. محققان همچنین محفظههای غذا را پیش و پس از مصرف وزن کردند و اطلاعات را با نرمافزار تغذیهای تحلیل کردند.
نتایج نشان دادند هر سه گروه در مجموع تقریبا مقدار یکسانی کالری در طول روز دریافت میکردند، اما نوجوانانی که صبحانه خورده بودند، در مقایسه با افرادی که این وعده را حذف میکردند، فیبر، آهن، روی و کولین بیشتری دریافت کردند. در گروه صبحانه پُرپروتئین، میزان دریافت کلی پروتئین، آهن و کولین حتی از گروهی که صبحانه با پروتئین معمولی خورده بود بیشتر بود. بنابراین، افزودن صبحانه بدون افزایش قابل توجه مجموع کالری روزانه، با بهبود دریافت چند ماده مغذی مهم همراه شد.
یافته دیگر این بود که هر دو گروه صبحانهخور در مقایسه با گروهی که همچنان صبحانه را حذف میکرد، دسر، شیرینی و آبنبات کمتری مصرف کردند. نوجوانانی که صبحانه حاوی ۳۰ گرم پروتئین دریافت کرده بودند، از نظر کاهش مصرف قند افزوده نیز وضعیت بهتری داشتند. قند افزوده به قندی گفته میشود که هنگام تولید یا آمادهسازی به غذاها و نوشیدنیها اضافه میشود. این نتایج نشان میدهند ترکیب صبحانه، و نه صرفا خوردن آن، ممکن است بر انتخاب خوراکیها در ادامه روز اثر بگذارد.
اهمیت این یافتهها که در گردهمایی سالانه NUTRITION ۲۰۲۶، نشست اصلی انجمن تغذیه آمریکا ارائه شدهاند، در آن است که افزایش دریافت مواد مغذی از طریق صبحانه با بالا رفتن کل انرژی مصرفی روزانه همراه نبود. به بیان ساده، شرکتکنندگان صبحانهخور کالری بیشتری از دیگران مصرف نکردند، بلکه بخشی از خوراکیهای روزانه خود را از منابعی دریافت کردند که مواد مغذی بیشتری داشتند. کاهش مصرف دسرها، شیرینیها و آبنبات نیز نشان میدهد خوردن وعدهای مناسب در ابتدای روز ممکن است جای کمتری برای خوراکیهای سرشار از قند و چربی باقی بگذارد یا تمایل به مصرف آنها را کاهش دهد.
پژوهشگران اعلام کردهاند در مرحله بعدی مطالعه خود قصد دارند تاثیر افزایش پروتئین صبحانه را بر افکار، اشتها و میل افراد به غذا بررسی کنند. تمرکز این تحقیقات بر جوانان و بزرگسالانی خواهد بود که مصرف داروهای GLP-۱ را متوقف میکنند. به گفته آنها، درک بهتر ارتباط پروتئین صبحانه با نوع و مقدار غذای مصرفی و میزان فکرکردن به غذا در طول روز، ممکن است به تدوین راهکارهای عملی برای مدیریت سالم و طولانیمدت وزن کمک کند.
انتهای پیام