«اسکندر»، «ننهقمر» و دیگر اهالی «شکرستان» زمانی ثابت کردند که قهرمان ایرانی هم میتواند در ذهن کودکان جا باز کند؛ از قاب تلویزیون بیرون بیاید، روی کیف و دفتر مدرسه بنشیند، عروسکهایش دست به دست شود و در یک کلام بخشی از خاطره یک نسل شود. اما چرا این ماندگاری ادامه پیدا نکرد و امروز کمتر نشانی از این شخصیتها در ذهن کودکان دیده میشود؟