«من در حدود ۳۰ سال پایانی عمر همایون خرم افتخار معاشرت با او را داشتم. با وجود شهرتی که داشت، بیش از هر چیز تشنه آن بود که اندیشه و مبانی فکریاش عمیقاً درک شود، نه اینکه فقط آثارش را دوست داشته باشند. امیدوارم در کنار لذت بردن از موسیقی همایون خرم، پژوهشهای آگاهانه و جدی نیز درباره شخصیت، اندیشه و آثار این هنرمند بزرگ انجام شود. این همان آرزویی بود که او در دل داشت.»
