به گزارش ایسنا، بازیهای آسیایی برای فوتبال آسیا همیشه حال و هوای خاصی داشته است. اگرچه جام ملتهای آسیا مهمترین رقابت ملی فوتبال قاره محسوب میشود، اما مدال بازیهای آسیایی برای کشورهای شرق آسیا ارزش ویژهای دارد. ژاپن، چین و کرهجنوبی این مسابقات را فرصتی برای نمایش قدرت فوتبال پایه خود میدانند و معمولاً با تیمهایی وارد میدان میشوند که هدفشان چیزی جز حضور در جمع مدعیان نیست.
در چنین شرایطی، قرعه ناگویا برای تیم ملی امید ایران نشان داد مسیر رسیدن به سکو آسان نخواهد بود. شاگردان حسین عبدی باید در مرحله گروهی از سد تیمهایی عبور کنند که هر کدام با انگیزه و هدف خاصی وارد مسابقات میشوند.
چین؛ از یک خاطره قدیمی تا یک قدرت تازه
چین مهمترین نام در گروه ایران است؛ تیمی که طی سالهای اخیر تلاش کرده تصویر جدیدی از فوتبال پایه خود ارائه دهد.
اوج این روند در آخرین دوره جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا رقم خورد؛ جایی که چین برای نخستین بار در تاریخ خود به فینال این مسابقات رسید و در نهایت با شکست مقابل ژاپن، عنوان نایبقهرمانی آسیا را به دست آورد.
این نتیجه نشان داد چین دیگر تیمی نیست که بتوان آن را با نتایج گذشته ارزیابی کرد. آنها با برنامهریزی روی نسل جوان، سرمایهگذاری در فوتبال پایه و حضور مستمر در مسابقات بینالمللی، حالا یکی از رقبای جدی فوتبال آسیا در رده امید محسوب میشوند.
برای تیم ملی ایران، تقابل با چین میتواند یکی از تعیینکنندهترین مسابقات مرحله گروهی باشد؛ مسابقهای که نتیجه آن در سرنوشت صعود و حتی مسیر آینده تیم در مراحل حذفی تأثیرگذار خواهد بود.
کرهشمالی؛ حریفی با سبک متفاوت
در کنار چین، کرهشمالی نیز از آن دسته تیمهایی است که نمیتوان نامش را نادیده گرفت. تیمی که شاید از نظر امکانات و توجه رسانهای در سطح برخی قدرتهای آسیا نباشد، اما در زمین مسابقه همیشه یک حریف دشوار بوده است.
قدرت بدنی، نظم دفاعی، …
