اول مردادماه، سالروز شهادت داریوش رضایینژاد، دانشمند جوان ایرانی و از شهدای هستهای کشور است؛ چهرهای که زندگیاش آمیزهای از تلاش، علم، خانواده و سرانجام شهادت بود.
داریوش رضایینژاد در چهارم مرداد سال ۱۳۵۶ در شهرستان آبدانان استان ایلام متولد شد. خانوادهای مذهبی و فرهنگی داشت و از همان سالهای کودکی، هوش و علاقهاش به درس زبانزد معلمان و اطرافیان بود. دوران تحصیل را با موفقیت پشت سر گذاشت و همواره جزو دانشآموزان ممتاز بود؛ نوجوانی آرام، کمحرف و سختکوش که بیشتر وقت خود را صرف مطالعه و یادگیری میکرد.
پس از پایان دوران دبیرستان، وارد دانشگاه شد و در رشته مهندسی برق تحصیل کرد. علاقه او به الکترونیک و سامانههای قدرت، مسیر فعالیتهای پژوهشیاش را شکل داد. رضایینژاد بعدها تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی برق ادامه داد و در کنار تحصیل، در پروژههای تحقیقاتی و صنعتی نیز فعالیت داشت. او از پژوهشگران جوانی بود که در حوزه تجهیزات الکترونیکی و فناوریهای پیشرفته فعالیت میکرد.
با وجود مشغلههای فراوان علمی، خانواده برای او جایگاه ویژهای داشت. با شهره پیرانی ازدواج کرد و حاصل این زندگی مشترک، دختری به نام آرمیتا بود؛ دختری که هنگام شهادت پدر، تنها چند سال داشت.
شهره پیرانی در سالهای پس از این حادثه، بارها از همسرش به عنوان مردی آرام، متواضع، مسئولیتپذیر و خانوادهدوست یاد کرده است. به گفته او، رضایینژاد هرگز علاقهای به دیده شدن نداشت و بیشتر ترجیح میداد وقت خود را میان پژوهش، تدریس و خانواده تقسیم کند.
اما عصر شنبه اول مرداد ۱۳۹۰، همه چیز در چند ثانیه تغییر کرد.
داریوش رضایینژاد پس از پایان کار، به همراه همسر و دخترش به خانه بازگشته بود. هنگامی که خودرو را مقابل منزل در محله …
