به نقل از اسپیس، تلسکوپ فضایی رومن یک رصدخانه فضایی جدید باشکوه است که انتظار میرود سالانه بیش از ۵۰۰ ترابایت داده کیهانی تولید کند. در مقایسه توجه داشته باشید که «تلسکوپ فضایی هابل» طی ۳۵ سال خدمت خود، در مجموع بیش از ۴۰۰ ترابایت داده تولید کرده است.
پرتاب تلسکوپ فضایی رومن با موشک «فالکون هوی»(Falcon Heavy) شرکت «اسپیسایکس»(SpaceX) در حال حاضر برای تاریخ ۳۰ اوت ساعت ۷:۲۶ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی برنامهریزی شده است. با توجه به این که این پروژه نوعی استاندارد طلایی برای ساخت تلسکوپ است و به گفته تیم سازنده، ۹ ماه جلوتر از برنامه و با کمتر از بودجه تعیینشده انجام میشود، امید زیادی وجود دارد که این تاریخ پرتاب حفظ شود.
سوخترسانی به این رصدخانه فضایی روز شنبه ۲۵ ژوئیه انجام شد و شامل پمپاژ سوختی به نام سوخت هیدرازین بود. هیدرازین نوعی سوخت کلاسیک است که در فضاپیماهای ناسا به دلیل راندمان بالا مورد استفاده قرار میگیرد. با وجود این، به دلیل سمی و ناپایدار بودن آن، تلاشهایی برای کنار گذاشتن این نوع سوخت و جایگزینی آن با سوختی کمخطرتر صورت گرفته است.
پرتاب تلسکوپ فضایی رومن در ناوگان رصدخانههای ناسا، لحظهای بسیار بزرگ برای پیشرفت ستارهشناسی خواهد بود. مشخصات تلسکوپ فضایی رومن بسیار چشمگیر است. به لطف شکل خیرهکننده تولید داده که درباره آن گفته شد، انتظار میرود این تلسکوپ دانش ما را درباره پدیدههای جذابی مانند ماده تاریک، انرژی تاریک، انفجارهای ابرنواختر و حتی شکار سیارههای فراخورشیدی قابل سکونت افزایش دهد.
این تلسکوپ به عنوان مکملی برای سایر تلسکوپهای بزرگ از جمله «تلسکوپ فضایی جیمز وب» عمل خواهد کرد. به عنوان مثال، اگرچه تلسکوپ رومن نمیتواند فاصله را به اندازه تلسکوپ فضایی جیمز وب ببیند، اما همان نوع دید فروسرخ را دارد که امکان کاوش در اعماق فضا را فراهم میکند. با وجود این، کاری که رومن میتواند انجام دهد و جیمز وب نمیتواند، دیدن یک نوار بسیار وسیعتر از فضاست.
یکی از تجهیزات رومن به نام «ابزار میدان وسیع» قادر خواهد بود تا تصاویر فروسرخ را از جهان ایجاد کند که ۵۰ برابر وسیعتر از تصاویر جیمز وب هستند. این بدان معناست که اگرچه جیمز وب روی یک جرم خاص زوم میکند، اما رومن میتواند در همین حال، اهداف آینده را برای جیمز وب گردآوری کند یا هر چیز زودگذری را که جیمز وب به دلیل دید بسیار محدود خود از دست میداد، ثبت کند.
این نمای فوق العاده گسترده احتمالا به تلسکوپ رومن امکان خواهد داد تا حرکات کهکشانهای بسیاری را به طور همزمان بررسی کند. این عالی است، زیرا تنها راهی که ما میدانیم ماده تاریک و انرژی تاریک وجود دارند و یکی از بهترین راههای ما برای مطالعه این دو است، از طریق نحوه تأثیر آنها بر حرکات کهکشانها صورت میگیرد.
«دومینیک بنفورد»(Dominic Benford)، دانشمند برنامه تلسکوپ رومن، پیش از این گفته بود: ما هزاران ابرنواختر را خواهیم دید و برخی از این ابرنواخترها از هر ابرنواختری که تاکنون دیدهایم، دورتر خواهند بود.
تلسکوپ رومن برای دستیابی به همه این اهداف باید از منبع سوخت جدید خود برای رسیدن به ایستگاه تعیینشدهاش در فضا استفاده کند که «نقطه لاگرانژ ۲»(Lagrange point 2). این یک نقطه مطلوب برای فضاپیماها به شمار میرود، زیرا نقطهای با پایداری گرانشی در حدود یک میلیون مایلی زمین است. این پایداری بدین معناست که فضاپیماها برای ماندن در آنجا باید سوخت کمتری مصرف کنند.
ناسا در بیانیهای توضیح داد: رومن از سوخت خود برای تأمین انرژی دو نوع پیشرانه استفاده خواهد کرد که به آن کمک میکنند تا در مدار برنامهریزیشده خود در اطراف نقطه لاگرانژ ۲ باقی بماند و اطمینان حاصل کند که پنلهای آرایه خورشیدی رو به خورشید هستند. خورشید منبع اصلی انرژی این رصدخانه فضایی در طول مأموریت است.
اینجا همان جایی است که جیمز وب در حال حاضر قرار دارد. اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، یک عملیات گروهی واقعاً خوب در آنجا انجام خواهد شد.
انتهای پیام
