به گزارش ایسنا، گزارش «الزامات ساختاری و کارکردی دانشگاههای ایران در مواجهه با هوش مصنوعی» که توسط مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی تدوین شده است با این پیشفرض آغاز میشود که آینده رقابت کشورها در حوزه هوش مصنوعی بیش از آنکه به تجهیزات و فناوری وابسته باشد، به توانایی آنها در تربیت نیروی انسانی متخصص وابسته است. از نگاه تدوینکنندگان این گزارش، دانشگاهها مهمترین بازیگران این عرصه هستند، اما آموزش عالی ایران هنوز نتوانسته خود را با سرعت تحولات جهانی در حوزه هوش مصنوعی هماهنگ کند.
در این گزارش تأکید شده است که اگرچه طی سالهای اخیر برخی دانشگاههای کشور رشتههایی مانند مهندسی هوش مصنوعی، علوم داده و گرایشهای مرتبط را راهاندازی کردهاند، اما این اقدامات پراکنده بوده و هنوز به یک تحول فراگیر در نظام آموزش عالی منجر نشده است. به اعتقاد نویسندگان، برنامههای درسی همچنان بر آموزشهای نظری متمرکز هستند و مهارتآموزی، پروژهمحوری، آموزش میانرشتهای و حل مسائل واقعی صنعت سهم اندکی در آموزش دانشگاهی دارند. همین مسئله موجب شده فارغالتحصیلان در بسیاری از موارد نتوانند پاسخگوی نیازهای واقعی بازار کار و صنایع مبتنی بر هوش مصنوعی باشند.
گزارش همچنین نشان میدهد که ظرفیت تربیت نیروی انسانی متخصص در حوزه هوش مصنوعی طی پنج سال گذشته تقریباً بدون تغییر باقی مانده و سالانه حدود ۳۵۰۰ دانشآموخته در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری در رشتههای مرتبط تربیت میشوند؛ در حالی که کشورهای پیشرو در همین بازه زمانی ظرفیت آموزشی خود را چند برابر کردهاند. از سوی دیگر، مهاجرت نخبگان و کمبود اعضای هیئت علمی متخصص باعث شده شکاف میان نیاز کشور و توان دانشگاهها بیش از گذشته افزایش یابد.
یکی دیگر از محورهای مهم گزارش، ضعف زیرساختهای دانشگاهی است. نویسندگان معتقدند توسعه هوش مصنوعی بدون دسترسی دانشگاهها به داده، توان پردازشی، پردازندههای گرافیکی (GPU)، آزمایشگاههای تخصصی و زیرساختهای محاسباتی امکانپذیر نیست؛ با این حال بسیاری از دانشگاههای کشور از این امکانات بیبهره هستند یا دسترسی محدودی به آنها دارند. علاوه بر این، مراکز پژوهشی فعال در حوزه هوش مصنوعی پراکندهاند، مأموریتهای مشخص و هماهنگ ندارند و از چابکی لازم برای اجرای پروژههای مشترک با صنعت برخوردار نیستند.
در …
