این تمرکز اقتصادی باعث شده تا روزانه چندین تن فلفل وارد آسیابها شود و پس از طی مراحل سنتی خشک کردن، الک کردن و آسیاب شدن، راهی بازارهای داخلی و خارجی گردد. کیفیت و تندی منحصر به فرد فلفل بیزه چنان شهرت یافته است که سالهاست مشتریانی در آن سوی مرزها دارد.
با توجه به ظرفیتهای منحصر به فرد روستای بیزه، توسعه گردشگری کشاورزی در این منطقه بیش از آنکه یک انتخاب باشد، ضرورتی برای دستیابی به توسعه پایدار است. این رویکرد میتواند پیوندی مستقیم میان تولیدکننده و مصرفکننده ایجاد کند؛ بهگونهای که بازدیدکنندگان فراتر از خرید محصول، با حضور در مزارع در فصل برداشت و مشاهده هنر سنتی فلفلکوبی، تجربهای زنده از فرهنگ بومی را لمس کنند.
بیزه؛ میراث ۲۰۰ ساله فلفل و افقهای نو در گردشگری کشاورزی
نقش رویدادهای فصلی در بازشناسی ظرفیتهای گردشگری یک منطقه، بسیار حائز اهمیت است. شهرستان داورزن با تکیهبر توانمندیهای تولیدی خود، میتواند از طریق برگزاری جشنوارههای موضوعمحور، تحولی بنیادین در اقتصاد محلی ایجاد کند.
مسئول نمایندگی میراث، گردشگری و صنایعدستی داورزن، با تأکید بر اینکه ثبت و برگزاری منظم رویدادهایی نظیر جشنواره فلفل بیزه، گامی مؤثر در معرفی پتانسیلهای این منطقه در سطح ملی است، از ثبت جشنواره فلفل بیزه در تقویم رویدادهای گردشگری کشور خبر داد و افزود: این جشنواره تنها یک جشن ساده نیست، بلکه راهبردی کلان برای بازشناسی هویت اقتصادی و گردشگری منطقه است که داورزن را در مسیر تبدیل شدن به یکی از قطبهای گردشگری-کشاورزی قرار میدهد.
جواد رجبی در گفت و گو با ایسنا با اشاره به ویژگیهای روستای بیزه، گفت: روستای بیزه با ویژگیهایی که در هیچ نقطه دیگری از ایران به طور مشابه یافت نمیشود، خود به تنهایی یک مقصد گردشگری است. این روستا که امروزه در منابع گردشگری با عنوان قرمزترین روستای ایران شناخته میشود، در واقع مهمترین قطب تولید فلفل در کشور است.
وی تصریح کرد: بر اساس آنچه از سوی جهاد کشاورزی اعلام شده این منطقه از نظر سطح زیر کشت و میزان تولید فلفل قرمز، مقام نخست را در کل کشور به خود اختصاص داده است. این برتری تولیدی، یک امتیاز رقابتی بینظیر برای جذب گردشگران حوزه کشاورزی و فراهم کردن بستر تجربههای بومی و اصیل است.
رجبی در ادامه به جزئیات برگزاری این رویداد پرداخت و گفت: جشنواره فلفل روستای بیزه که هرساله در ماه مهر برگزار میشود، امسال با رویکردی جامعتر طراحی شده است. هدف ما از این جشنواره، ترویج و بازشناسی این محصول، حمایت همهجانبه از کشاورزان منطقه و معرفی کیفیت بیرقیب محصولات محلی به بازارهای هدف است.
وی با اشاره به اهمیت برندسازی منطقهای افزود: رویدادهای تخصصی میتوانند باعث ایجاد یک نام تجاری برای محصولات کشاورزی شوند. این امر زنجیرهای از گردشگران را به سوی منطقه جذب میکند. ما تلاش میکنیم تا پیوند میان توسعه صنعت کشاورزی و صنعت گردشگری را به شکلی کارآمد برقرار کنیم تا علاوه بر رونق تولید، زیرساختهای پذیرایی و خدمات گردشگری منطقه نیز همزمان توسعه یابد.
مسئول نمایندگی میراث، گردشگری و صنایعدستی داورزن، خاطرنشان کرد: جشنوارههای موضوعمحور، زمان را به یک عامل جذب تبدیل میکنند. با برگزاری جشنواره در بازه زمانی مشخص ماه مهر، گردشگر ترغیب میشود تا برای تجربه متمایز فلفل بیزه به این منطقه سفر کند.
این نوع از گردشگری کشاورزی باعث میشود جریان نقدینگی بهطور مستقیم به دست تولیدکنندگان و کشاورزان برسد. این چرخه، نه تنها سودآوری را افزایش میدهد، بلکه انگیزه کشاورزان را برای حفظ باغات و تداوم روشهای سنتی کشاورزی تقویت میکند.
وی بر ضرورت همافزایی میان بخشهای مختلف برای تحقق این هدف تأکید و خاطرنشان کرد: گردشگران با حضور در مزارع فلفل فرآیند تولید و آشنایی با فرهنگ و سنتهای روستایی را مشاهده میکنند. این همان چیزی است که گردشگری مدرن به دنبال آن است.
رجبی امیدواری کرد: با حمایتهای بیشتر، داورزن بتواند از این فرصت طلایی برای توسعه پایدار استفاده کند. هدف نهایی ما این است که داورزن نه تنها در سبد کالایی کشور، بلکه در سبد مقاصد گردشگری ایران جایگاهی مستحکم داشته باشد.
بیزه؛ قطب تولید و صادرات فلفل قرمز ایران؛ چشمانداز جدید گردشگری کشاورزی در داورزن
روستای «بیزه» در شهرستان داورزن، با دارا بودن رکورد نخست تولید فلفل قرمز در سطح کشور و جایگاه ویژه در بازارهای جهانی، نه تنها یک مرکز تولیدی، بلکه یک کانون اقتصادی برای صادرات به بازارهای بزرگی همچون هند است.
مدیر جهاد کشاورزی شهرستان داورزن، از جایگاه استراتژیک این منطقه در زنجیره تولید ادویه ایران خبر داد و با تأکید بر اینکه روستای بیزه به عنوان اولین و بزرگترین منبع تأمین فلفل کشور شناخته میشود، اعلام کرد: این روستا در رده نخست کشور از نظر سطح زیر کشت و میزان تولید فلفل قرمز قرار دارد.
خسروجردی در تشریح ساختار اقتصادی این روستا، به توزیع مشاغل میان ساکنان اشاره کرد و گفت: اقتصاد بیزه به طور مستقیم با چرخه تولید و تجارت فلفل گره خورده است. بر اساس آمارهای موجود، حدود ۵۰ درصد از جمعیت روستا به تجارت ادویه مشغول هستند که نقش واسطهگری و صادرات را ایفا میکنند. علاوه بر این، ۴۰ درصد از اهالی نیز در بخش فلفلکوبی و کار در آسیابها فعالیت دارند و تنها ۱۰ درصد باقیمانده به مشاغل سنتی کشاورزی و دامداری اختصاص یافته است.
وی افزود: ویژگی متمایز فلفل بیزه، طعم تند، کیفیت بافت و رنگ قرمز درخشان آن است که باعث شده در بازارهای بینالمللی، بهویژه بازار هند، تقاضای بسیار بالایی داشته باشد. فلفلهای برداشت شده در این منطقه بلافاصله پس از فرآیند خشک شدن، به کارگاههای تخصصی فلفلکوبی منتقل میشوند تا به صورت پودر با کیفیت بالا آماده عرضه به بازارهای داخلی و خارجی گردند.
مدیر جهاد کشاورزی داورزن با ارائه جزئیات فنی از الگوی کشت این منطقه، گفت: چرخه تولید فلفل در بیزه از اواخر اسفندماه آغاز شده و با گذشت فصل بهار، در ماههای مرداد و شهریور به مرحله برداشت میرسد. شرایط اقلیمی منحصربهفرد این منطقه، بستری فراهم کرده که محصولی با کیفیت استثنایی حاصل شود.
وی بر اساس ارقام تولید، خاطرنشان کرد: در هر هکتار از مزارع بیزه، به طور متوسط ۴ تن فلفل قرمز خشک برداشت میشود که این میزان، نشان از بهرهوری بالای زمینهای این منطقه است.
خسروجردی در ادامه اظهار کرد: در حال حاضر، سطح زیر کشت محصولات کشاورزی در داورزن به ۲۰ هزار هکتار میرسد. از این میزان، ۱۷ هزار هکتار شامل کشتزار و ۳۰۰۰ هکتار شامل باغهای میوه است. همچنین بیش از ۴۷۵۰ بهرهبردار فعال در حوزههای متنوع کشاورزی، باغداری و دامپروری، ستونهای اصلی اقتصاد کشاورزی شهرستان ما را تشکیل میدهند.
وی در ادامه تبدیل روستای بیزه به قطب گردشگری کشاورزی را گامی در راستای برندسازی جهانی فلفل منطقه دانست و تصریح کرد: با توجه به طیف رنگی جذاب مزارع فلفل در فصل برداشت، فرآیندهای سنتی فلفلکوبی و جذابیتهای بصری و بویایی منحصربهفرد این منطقه، پتانسیل بالایی برای جذب علاقهمندان به فرهنگ روستایی وجود دارد.
مدیر جهاد کشاورزی داورزن خاطرنشان کرد: ترکیب تولید محصول با تجربه گردشگری، علاوه بر ایجاد درآمدزایی مضاعف برای کشاورزان، باعث میشود برند فلفل بیزه در سطح جهانی بیشتر تثبیت گردد و اصالت این محصول در ذهن مصرفکنندگان حک شود.
وی تصریح کرد: هدف ما این است که گردشگران تنها خریدار محصول نباشند، بلکه با حضور فعال در مزارع، از نزدیک با تمامی مراحل تولید، از کاشت و آبیاری تا برداشت و فرآوری ادویه آشنا شوند. این تعامل مستقیم، خود به یک محصول گردشگری ارزشمند تبدیل میشود که ارزش افزوده کالا را به شدت افزایش میدهد. در واقع، ما به دنبال آن هستیم که زنجیره ارزش محصول فلفل را از یک کالای مصرفی ساده، به یک اثر فرهنگی و تجربه زیسته ارتقا دهیم.
توسعه گردشگری کشاورزی در روستای بیزه، یک استراتژی هوشمندانه برای بازاریابی مستقیم است. هر گردشگری که شاهد سختکوشی کشاورزان و کیفیت بالای تولید در محیط بومی باشد، در عمل به یک سفیر رایگان برای برند فلفل بیزه تبدیل خواهد شد. این امر نه تنها منجر به افزایش فروش مستقیم در محل مزارع میشود، بلکه با ایجاد فرصتهای شغلی جدید در بخشهای اقامتگاههای بومگردی، خدمات راهنمایی محلی و صنایع دستی، مانع از مهاجرت جوانان روستا به شهرها شده و پویایی اقتصادی منطقه را دوچندان میکند.
خسروجردی تأکید کرد: تلاش میشود با حمایت از تولیدکنندگان و ایجاد زیرساختهای لازم، این زنجیره تولید را از سطح یک فعالیت روستایی به یک صنعت پیشرو و منبع درآمد ارزی تبدیل کند.
روستای بیزه در شهرستان داورزن، با تکیه بر میراث ۲۰۰ ساله و جایگاه منحصربهفرد خود به عنوان پایتخت فلفل ایران، اکنون در آستانه تحولی تاریخی قرار دارد. این منطقه که از نظر سطح زیر کشت و میزان تولید فلفل قرمز رکورددار کشور است و با صادرات گسترده به بازارهای جهانی شناخته میشود، دیگر تنها یک مرکز تولیدی نیست، بلکه پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک قطب گردشگری کشاورزی دارد.
امروزه توسعه گردشگری در بیزه یک انتخاب لوکس نیست، بلکه ضرورتی برای توسعه پایدار اقتصادی است. گردشگران با حضور در مزارع و مشاهده فرآیندهای سنتی فلفلکوبی، علاوه بر افزایش ارزش افزوده محصول، به سفیران برند جهانی فلفل بیزه تبدیل میشوند. از سوی دیگر، مسئولین میراث فرهنگی با ثبت جشنواره فلفل بیزه در تقویم ملی، با ایجاد رویدادهای فصلی در ماه مهر، زمان را به عاملی برای جذب گردشگر تبدیل کردهاند. این همگرایی دو بخش تولید و گردشگری، نه تنها با معرفی کیفیت بیرقیب فلفل بیزه به بازارهای جدید، بلکه با ایجاد اشتغال در بخشهای اقامتگاههای بومگردی و صنایع دستی، مانع از مهاجرت جوانان و پویایی اقتصاد محلی را تضمین میکند.
انتهای پیام
