در دنیای حرفهای فوتبال امروز، ۱۷ روز زمانی نیست که بتوان در آن برنامهریزی، جذب بازیکن و چیدمان تیم را انجام داد. این تاخیر طولانی در انتخاب هدایت تیم به نظر میرسد یک «اتلاف وقت استراتژیک» است که میتواند پیامدهای جبرانناپذیری داشته باشد.
وقتی یک تیم در آستانه ورود به سختترین سطح رقابتها، در مرحله اول ساختار خود دچار لرزش است، باید نگران بود که این بیدقتی، ریشه به تیشه خودشان شود. تیمهایی که با این میزان از بیبرنامگی وارد لیگ برتر میشوند، معمولاً در همان هفتههای ابتدایی، با چرخه شکست مواجه شده و به جای تلاش برای نتایج خود درگیر مبارزه برای بقا و جنگ برای خروج از بحران میشوند. موضوعی که نفت آبادان هر بار در لیگ برتر حضور داشته، با آن مواجه بوده است.
در این زمان اندک به نظر میرسد باشگاه نفت حتی برای انتخاب سرمربی دچار دوگانگی و اختلافات در هیئتمدیره شده است؛ برخی با ادامه همکاری با غلامرضا خلیفه که در ۵ هفته پایانی لیگ یک هدیت نفت را برعده داشت موافق هستند و برخی نیز به دنبال انتخاب سرمربی با تجربه هدایت در لیگ برتر هستند؛ موضوعی که به خودی خود ایجاد سردرگمی کرده است.
زمان در حال گذر است و ۱۷ روز، فرصتی نیست که بتوان از آن گذشت. باشگاه نیز نباید اجازه دهد که این فرصت طلایی صعود، به وضعیت نا به سامان و نهایتا سقوط تبدیل شود. نفت آبادان اکنون بیش از هر زمان دیگری به یک تصمیم قاطع نیاز دارد، نه به زمان تلف شده.
به گزارش ایسنا، حالا باید دید مدیریت نفت آبادان از عمق این بحران گرفتار آگاه است؟ و با انتخاب به موقع سرمربی و جذب بازیکن میتواند به سامان برسد یا بازهم باید منتظر همان روزهای پرحاشیه در نفت باشیم.
انتهای پیام
