به گزارش ایسنا، دکتر کتایون نجفیزاده امروز در مراسم امضای تفاهمنامه همکاری انجمن اهدای عضو ایرانیان و دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی امیرکبیر، با مرور روند شکلگیری نظام اهدای عضو در کشور اظهار کرد: سال ۱۳۷۹ برنامه پیوند ریه را در ایران پایهگذاری کردیم. در آن زمان امکانات پزشکی و تخصصی وجود داشت، اما این امکانات پراکنده بود و هیچ ساختار منسجمی برای مدیریت فرآیند اهدای عضو و پیوند وجود نداشت.
وی با بیان اینکه در سالهای ابتدایی تعداد بیماران معرفیشده برای پیوند بسیار اندک بود، افزود: با دریافت مجوز از وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، نخستین واحد فعال اهدای عضو را در این دانشگاه راهاندازی کردیم و با تلاش شبانهروزی، فرآیند شناسایی موارد مرگ مغزی و فرهنگسازی در این حوزه دنبال شد.
نجفیزاده ادامه داد: نتیجه این اقدامات، افزایش چشمگیر آمار اهدای عضو بود؛ بهگونهای که تا سال ۱۳۹۲ ماهانه بین ۲۰ تا ۳۰ اهدای عضو انجام میشد. البته برای رسیدن به این تعداد، باید چندین برابر این موارد شناسایی میشد، زیرا بخشی از بیماران از نظر پزشکی شرایط لازم را نداشتند یا خانوادهها به اهدای عضو رضایت نمیدادند.
مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان با اشاره به تجربه آموزش در اسپانیا، گفت: پس از گذراندن دورههای تخصصی در اسپانیا که سالها رتبه نخست جهان را در اهدای عضو دارد، تلاش کردیم ساختار علمی و فرآیندهای آن کشور را متناسب با شرایط ایران پیادهسازی کنیم. هدف ما از همان ابتدا ایجاد سیستمی بود که به افراد وابسته نباشد و بتواند بهصورت پایدار فعالیت کند.
وی افزود: در سال ۱۳۹۲ مسئولیت اداره پیوند و بیماریهای خاص وزارت بهداشت را بر عهده گرفتم و در همان زمان متوجه شدیم که کشور حتی از یک رجیستری ملی برای اهدای عضو و پیوند نیز برخوردار نیست و اطلاعات اهداکنندگان بهصورت دستی ثبت و میان مراکز درمانی هماهنگ میشد.
نجفیزاده با بیان اینکه بعدها سامانه رجیستری اهدای عضو با همکاری متخصصان کشور طراحی شد، اظهار کرد: این سامانه در قالب ۱۶ ماژول طراحی شد و قابلیت تخصیص خودکار عضو …
