چرا هنوز باید از مسعود کیمیایی حرف بزنیم؟

به گزارش ایسنا، هفتم مردادماه، تولد مسعود کیمیایی است؛ فیلمسازی که او را باید از آخرین بازماندگان موج نوی سینمای ایران دانست. کسی که همچنان جهان‌بینی خود را به سینما و هنر، در قامت یک سینماگر مؤلف حفظ کرده است، حتی اگر برای تماشاگران امروز آثارش این پرسش مطرح باشد که آیا کیمیایی از زمانه عقب مانده است؟

هفتم مردادماه، تولد مسعود کیمیایی است؛ فیلمسازی که دایرۀ واژگان فیلم‌هایش حول کلماتی همچون مرد، نامرد، رفیق، مرام، معرفت، غیرت، و وطن می‌گردد و دیالوگ‌های ماندگاری را با زبانی شاعرانه در فیلم‌هایش به جا گذاشته که در یاد و خاطر بسیاری از طرفداران و تماشاگرانش باقی مانده است. مثل آنجا که در «گوزن‌ها» می‌گوید، «با گلوله مردن از توی کوچه زیر پل مردن بهتره» یا وقتی در «اعتراض» می‌گوید، «سلامتی سه تن: ناموس و رفیق و وطن، سلامتی سه کس: زندونی و سرباز و بی‌کس». یا جایی که در «داش آکل» بهروز وثوقی می‌گوید، «وقتی مرد غم داره یه کوه درد داره» یا وقتی در «جرم» می‌گوید «مادر امضای خداست». …