رییس مجلس بنگلادش با قالیباف دیدار کرد

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، رئیس مجلس با انتشار تصویری در اکانت خود به زیاده‌خواهی آمریکایی‌ها در خلیج فارس واکنش نشان داد.

۳۱۳۱ کد مطلب 2262742

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

علی رزق، تحلیلگر امنیتی و سیاسی، به CNN گفت معتقد است یکی از دلایل احتمالی دعوت عراق از محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، برای سفر به بغداد در امروز این بوده است که عراق خود را به‌عنوان یک میانجی بالقوه میان آمریکا و ایران مطرح کند.

به گزارش «انتخاب»؛ رزق در برنامه Connect the World شبکه CNN گفت: «من واقعاً فکر می‌کنم کاملاً محتمل است که این یکی از اهداف پشت دعوت از آقای قالیباف باشد.» او افزود این اقدام «جایگاه عراق را به‌عنوان یک میانجی مهم ارتقا خواهد داد.»

او همچنین گفت: «این امر آقای زیدی را به‌عنوان شریکی مهم برای واشنگتن و تهران تقویت خواهد کرد» و به علی فالح الزیدی، نخست‌وزیر عراق، اشاره کرد.

رزق گفت: «حالا اینکه آیا عراق در این زمینه موفق‌تر خواهد بود، در حالی که میانجی‌های دیگر چندان موفق نبوده‌اند، مسئله دیگری است. کشورهایی که شما به آنها اشاره کردید، مانند پاکستان، قطر و عمان، من متأسفانه نمی‌بینم چه چیزی پرونده عراق را تا این حد ویژه می‌کند.»

یادآوری می‌شود که عراق بارها در میانه تنش‌ها میان آمریکا و ایران گرفتار شده است؛ از جمله در نخستین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، زمانی که او دستور ترور قاسم سلیمانی، فرمانده ایرانی، در نزدیکی فرودگاه بین‌المللی بغداد را صادر کرد.

ارتش آمریکا و نیروهای عربستان سعودی اعلام کردند که در اواخر ماه ژوئیه، در واکنش به حملات علیه نیروهای آمریکایی و تأسیسات نفتی عربستان، حملات مشترکی را علیه شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران در عراق انجام داده‌اند.

نخست‌وزیر عراق همچنین در ماه ژوئیه به واشنگتن سفر کرد و در کاخ سفید با ترامپ دیدار داشت. او این سفر را آغاز مرحله‌ای جدید در روابط دوجانبه توصیف کرد؛ مرحله‌ای که به‌جای روابط نظامی، بر همکاری اقتصادی متمرکز خواهد بود.

حوزه امام و رهبری

گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم-زینب امیدی: همه‌چیز از روز چهلم آقا آغاز شد. روزی که مردم، برای سبک‌تر کردن بارِ فراق، خودشان را به خیابان کشوردوست رساندند.

نمی‌دانم اولین کسی که تصمیم گرفت روی آن بلوک‌های بلند سیمانیِ ورودی کوچه منتهی به بیت رهبری چیزی بنویسد، چه کسی بود؟ اما از همان روز، آن بلوک‌ها دیگر فقط چند قطعه سیمان نبودند. شدند دفترِ دردِ دل مردم.

هر کس، چیزی برای نوشتن داشت. یکی از حسرتِ ندیدن آقا نوشت، یکی آرزوی شهادتش را روی سیمان‌ها جا گذاشت، یکی طلب حلالیت کرد و کودکی، اندوهش را با نقاشی‌های ساده و کودکانه روایت کرد.

.

آن بلوک‌ها،کم‌کم به دیوار دل‌های مردمی تبدیل شدند که هر کدام، حرفی ناگفته با رهبرشان داشتند.

حالا امروز آن رسم عاشقانه، از خیابان کشوردوست به مصلی رسیده است. انگار مردم، دل‌نوشته‌هایشان را همراه خود به آخرین دیدار آورده‌اند. این‌جا هم، بلوک‌های سیمانی، دوباره میزبان دل‌هایی شده‌اند که هنوز، حرف‌های ناگفته بسیار دارند. زائرانی که جای خالی‌تان به قلبشان چنگ انداخته است، این‌بار به بلوک‌های سیمانیِ سیاه‌پوشِ مصلی پناه آورده‌اند.

اینجا،کسی روی سیمان نمی‌نویسد گویی مردم، روی حافظه تاریخ می‌نویسند. شاید سال‌ها بعد، این نوشته‌ها، بیش از هر سندی روایت کنند که در این روزها، بر دل این ملت چه گذشت.

آقاجان... مثل دیدارهای بیت، که حواستان به دست‌نوشته‌ها، چفیه‌نوشته‌ها و یادگارهای مهمانان بود این بار هم پیش از آنکه ما را، مصلی را و تهران را با داغِ نبودنتان تنها بگذارید سری هم به دل‌نوشته‌های این بلوک‌های سیاه‌پوش بزنید. اینجا هر واژه، سلامِ ناتمامِ دلی است که هنوز، با شما حرف دارد. نامیرا | مصلی، به وقت وداع نامیرا | دیدار؛ بدون کارت دعوت

* خرده‌روایت‌هایی از وداع با رهبر شهید، به مناسبت چهلمین روز تشییع و تدفین پیکر مطهر رهبر شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای

انتهای پیام/  

ایران آنلاین:

انتهای پیام/