وی گفت: مواد غذایی در دسترس، اصلیترین عامل ازدیاد جمعیت موشهاست. متأسفانه در بسیاری از محلات، سطلهای زباله فاقد درپوش مناسب است و شیرابههای جاری شده در کف کوچه و خیابان، سفرهای رنگین را برای تغذیه و رشد این جوندگان فراهم کرده است.
عوض نیا افزود: عدم شستشوی مرتب مخازن زباله و وجود زباله از صبح تا اواخر شب در سطلهای زباله چرخهای معیوب را ایجاد کرده که خروجی آن فربه شدن موشها و افزایش نرخ زاد و ولد آنهاست.
وی ادامه داد: از سوی دیگر غذا دادن به گربههای سطح شهر سبب شده تا موشها دیگر تمایلی به شکار موشها نداشته باشند.
این مسئول تصریح کرد: نکته قابل تامل دیگر، بحث مقاومت این جوندگان در برابر روشهای سنتی مبارزه است. استفاده مکرر و غیرکارشناسی از یک نوع سم خاص در سالهای اخیر باعث شده تا سیستم ایمنی بدن موشها نسبت به آن مقاوم شود. اگر بهسازی معابر و جمع آوری پسماند به خوبی انجام شود، موش ها نیز به راحتی جمع آوری خواهند شد.
وی تاکید کرد: خطر بزرگتر زمانی احساس میشود که بدانیم جمعیت موشها با تصاعد هندسی رشد میکند. هر جفت موش میتواند در سال صدها نوزاد به دنیا بیاورد و اگر جلوی این سیل خروشان گرفته نشود، در ماههای آینده با یک فاجعه زیستمحیطی تمامعیار در پرند مواجه خواهیم شد.
مدیر گروه بهداشت محیط معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی خاطرنشان کرد: بازی کودکان در پارکهایی که بستر تردد موشهای فاضلاب و در زباله های مختلف است، خطر انتقال بیماریهای مختلف را افزایش میدهد.
وی تاکید کرد: مدتی است که شهرداری در روزهای جمعه زبالهبرداری را انجام نمیدهد که این امر خود عاملی برای افزایش تعداد موشها در بجنورد میشود.
به گفته وی محل زیست موشها در بجنورد بیشتر در هسته مرکزی شهر که جمعیت بیشتری وجود دارد، است.
انتهای پیام
