دکتر فرزانه الگویی ماندگار از اخلاق، علم و مسئولیت‌پذیری برای جامعه پژوهشی کشور است

به گزارش ایسنا، زهرا شیخی در نشست گرامیداشت سالگرد درگذشت دکتر پروانه فرزانه که در پژوهشگاه رویان برگزار شد، اظهار کرد: حضورم در این مراسم تنها برای ادای احترام به اساتید و گرامیداشت یاد و خاطره این بانوی فرهیخته است. هر انسانی که بتواند از خود خاطره‌ای نیک، باقیات صالحات و صدقه جاریه بر جای بگذارد، بی‌شک سعادتمند است و دکتر فرزانه از جمله این انسان‌های شایسته بود.

وی افزود: ایشان یادگارهای ارزشمندی از خود به جا گذاشت؛ چه در عرصه علمی، چه در حوزه اخلاق حرفه‌ای و چه در زندگی خانوادگی به‌عنوان همسر و مادر. کسانی که سال‌ها افتخار همکاری با ایشان را داشتند، بیش از دیگران با ویژگی‌های شخصیتی و علمی این بانوی فرهیخته آشنا هستند.

موفقیت علمی بانوان نیازمند تلاش مضاعف است

معاون پژوهش جهاددانشگاهی با اشاره به دشواری‌های مسیر فعالیت علمی بانوان، گفت: به اعتقاد من، رسیدن یک زن به جایگاه‌های برجسته علمی، به‌ویژه در کشور ما، با دشواری‌های بیشتری همراه است. از این رو، بانویی که در کنار مسئولیت‌های خانوادگی به چنین جایگاه علمی ارزشمندی دست یافته و همگام با همسر دانشمند خود مسیر علم را پیموده است، شایسته قدردانی ویژه است.

وی ادامه داد: هرچند توفیق آشنایی نزدیک با دکتر فرزانه را نداشتم، اما آنچه از همکاران و دوستان ایشان شنیده‌ام، نشان می‌دهد که ایشان نمونه‌ای شاخص و الگویی الهام‌بخش برای بانوان پژوهشگر کشور هستند.

ادامه راه دکتر فرزانه، صدقه جاریه اوست

شیخی خاطرنشان کرد: اگرچه امروز دکتر فرزانه در کنار ما حضور فیزیکی ندارند، اما بی‌تردید آثار علمی، خدمات ارزشمند و دعای خیر ایشان همراه خانواده، همکاران و مجموعه‌ای است که سال‌ها برای آن تلاش کردند.

وی افزود: همکارانی که امروز مسیر فعالیت‌های علمی ایشان را ادامه می‌دهند، در حقیقت ادامه‌دهنده راه و ثمره تلاش‌های آن مرحوم هستند و هر گامی که در این مسیر برداشته می‌شود، می‌تواند به‌عنوان صدقه جاریه و میراث ماندگار ایشان تلقی شود.

خوش‌نامی، بزرگ‌ترین سرمایه یک پژوهشگر است

معاون پژوهش جهاددانشگاهی اظهار کرد: امیدوارم همه ما بتوانیم پس از پایان دوران مسئولیت و زندگی، یادگارهای ارزشمند و خاطره‌ای نیک از خود بر جای بگذاریم تا مردم از ما به نیکی یاد کنند.

وی گفت: آنچه درباره دکتر فرزانه برای من بسیار قابل توجه بود، این است که تاکنون از هیچ‌کس نشنیده‌ام کوچک‌ترین گلایه یا آزردگی از ایشان داشته باشد و همه با احترام و نیکی از او یاد می‌کنند. این ویژگی، در کنار دستاوردهای علمی و اخلاقی، جایگاه ایشان را بیش از پیش رفیع و ماندگار کرده است.

انتهای پیام