بهروز عطائی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: هپاتیت در لغت بهمعنای التهاب یا عفونت سلولهای کبدی است. بهطور معمول، زمانی که از هپاتیت ویروسی صحبت میکنیم، منظور پنج ویروس اصلی هپاتیت A، B، C، D و E است. البته ویروسهای دیگری نیز میتوانند موجب التهاب کبد شوند، اما این پنج ویروس از اهمیت ویژهای برخوردار هستند.
وی افزود: ویروسهای هپاتیت A و E از طریق دستگاه گوارش و مصرف آب یا مواد غذایی آلوده وارد بدن میشوند. این دو نوع هپاتیت بهطور معمول، پس از طی دوره بیماری، عارضه ماندگاری برای فرد ایجاد نمیکنند و بیمار پس از بهبودی، سلامت کامل خود را به دست میآورد. در مقابل، ویروسهای هپاتیت B و C در صورت ورود به بدن، این احتمال را دارند که به عفونت مزمن تبدیل شوند و در ادامه، عوارض جدیتری برای فرد بههمراه داشته باشند.
علائم و سیر بالینی هپاتیتهای ویروسی
متخصص بیماریهای عفونی بیان کرد: از نظر علائم بالینی، هپاتیتهای ویروسی به دو گروه حاد و مزمن تقسیم میشوند. در مرحله حاد، پس از پایان دوره نهفتگی یا کمون، علائمی مشابه سرماخوردگی بروز میکند؛ از جمله تب، لرز، بدندرد، تهوع، استفراغ و گلودرد. پس از این مرحله، بیمار وارد فاز زردی یا یرقان میشود که با زرد شدن چشمها و پوست همراه است. با پایان این دوره نیز فرد بهبود مییابد.
عطائی ادامه داد: در مورد ویروسهای هپاتیت B، C و D، پس از برطرف شدن علائم حاد، روند بیماری بسته به نوع ویروس متفاوت است. در هپاتیت B، حدود ۹۵ درصد مبتلایان بهطور کامل بهبود پیدا میکنند و مشکل خاصی برای آنان باقی نمیماند، اما حدود پنج درصد ممکن است بهسمت مزمن شدن بیماری پیش بروند. در هپاتیت C نیز حدود ۶۰ درصد بیماران بهبود مییابند و ۴۰ تا ۵۰ درصد دیگر احتمال دارد وارد مرحله مزمن شوند.
وی افزود: زمانی که بیماری وارد فاز مزمن میشود، ممکن است سالها هیچ علامت بالینی نداشته باشد؛ حتی گاهی ۲۰ تا ۲۵ سال طول میکشد تا نشانههای آن آشکار شود. در این مرحله، علائم ناشی از آسیب شدید کبد بروز میکند و اگر بیماری درمان نشود، در نهایت میتواند به سیروز یا سرطان کبد منجر شود.
رئیس مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری اشاره کرد: بر اساس آمار منتشرشده از سوی سازمان جهانی بهداشت …
