به گزارش ایسنا، این روزها اصطلاح «انسانرسانه» در فضای رسانهای ایران بسیار شنیده میشود، مفهومی که برخی آن را معادل اینفلوئنسرها و فعالان شبکههای اجتماعی میدانند و برخی دیگر آن را پدیدهای نوظهور در عصر دیجیتال توصیف میکنند. در این میان، پرسشهای اساسی درباره تفاوت این مفهوم با «شهروند خبرنگار»، میزان تأثیرگذاری آن در وقایع مهم مانند جنگ و مراسمهای ملی و نیز چالش نبود تخصص حرفهای در میان این افراد، ذهن بسیاری از فعالان رسانهای را به خود مشغول کرده است.
در همین راستا، محمد سلطانیفر ـ استاد ارتباطات ـ در گفتوگویی با ایسنا، با نقد ریشهشناختی و مفهومی اصطلاح «انسانرسانه» و تأکید بر تحولات بنیادین وب ۲، انحصار رسانههای سنتی را شکستهشده خوانده و به تبیین الزامات جدید در عصر تولید محتوای همگانی پرداخته است.
سلطانیفر با نفی اصطلاح «انسانرسانه» آن را ترجمهای نادرست از مفاهیم غربی دانسته و تأکید کرده است که آنچه امروز در ایران رایج شده، نتیجه طبیعی تحولات وب ۲ و شکسته شدن انحصار رسانههای سنتی است؛ تحولی که به اعتقاد وی، همگان را به تولیدکننده محتوا تبدیل کرده و معیار توسعهیافتگی را از دانلود به آپلود تغییر داده است.
نقد اصطلاح «انسانرسانه»/ ترجمهای نادرست از مفاهیم غربی
دکتر سلطانیفر در ابتدای این گفتوگو با اشاره به پرسش مطرحشده درباره تفاوت «انسانرسانه» و «شهروند خبرنگار» اظهار کرد: این اصطلاحات، ترجمهشده از کشورهای غربی هستند و وقتی به فرهنگ ما وارد میشوند، یا ترجمه درستی برای آنها صورت نمیگیرد یا برداشت ناقصی از آنها داریم. به همین جهت باید مفاهیم را ابتدا در بستر کشور خودمان بازتعریف کنیم و سعی نکنیم معادل تحتاللفظی از ترجمههای گوگل یا سایر سیستمهای ترجمه را به کار ببریم که این خود اشتباه بزرگی است که رسانهایها در این قضیه مرتکب میشوند.
وی افزود: آنچه به عنوان «انسانرسانه» از آن یاد میشود، دقیقاً معادل این عبارت را نمیرساند؛ زیرا آنچه که بهعنوان انسانرسانه تعریف میشود، معادل رباتهایی است که جای انسانها را میگیرند و نقش آنان را ایفا میکنند.
دیگر نمیتوان توقع داشت فقط منِ صاحب رسانه تولید محتوا کنم
سلطانیفر در ادامه به سیر …
