عارف: کلمه «منع» دیگر در ادبیات توسعه فناوری ایران جایی ندارد

جایزه بهترین بازیگر زن بخش «افق‌ها»ی ونیز برای لاله مرزبان، بیش از آنکه یک موفقیت سینمایی به نظر برسد، در امتداد همان روایت سیاسی و یک‌سویه‌ای قرار گرفت که س...

«سینمای خارج از ساختار رسمی البته پدیده تازه‌ای در ایران نیست. از دهه ۸۰ بود که انواعی از آثار متکی به حمایت‌ها و سرمایه‌های خارجی شکل گرفت که گاهی عنوان سینمای سفارتی می‌گرفت. تفاوت امروز اما در گستردگی و سهولت تولید آن‌هاست؛ چراکه بخشی از این جریان اکنون عملاً مسیر مستقلی از سینمای رسمی پیدا کرده و با استفاده از سرمایه‌گذاری جشنواره‌ها، بنیادهای فیلم و تهیه‌کنندگان خارجی، به تولید و عرضه آثار خود ادامه می‌دهد.»

رئیس‌جمهور چین در حاشیه حضورش در هند، به خبرنگار روزنامه شینهوای پکن گفت که این کشور برای ورود به پرونده خاورمیانه آمادگی دارد. در ۶ ماه گذشته، چینی‌ها ضمن حمایت سیاسی از ایران در شورای امنیت سازمان ملل، محکوم کردن حملات به ایران، ارائه راهکارهایی مانند پیشنهاد ۴بندی اردیبهشت ۱۴۰۵ و دعوت طرفین برای بازگشت به میز مذاکره، اقدام علنی بیشتری صورت نمی‌دادند.

وقتی ناصرالدین‌شاه در 22 شهریور 1227 شمسی به سلطنت رسید، پادشاه هنوز می‌توانست خود را مرکز جهان سیاسی بداند. اما در پایان سلطنت او، جامعه ایران دیگر همان جامعه آغاز دوران قاجار نبود. تلگراف، مطبوعات، مدرسه، بازار، ارتباط با جهان و تجربه اعتراض‌های جمعی، آرام‌آرام مفهوم تازه‌ای از «قدرت» ساخته بودند. ناصرالدین‌شاه نه کاملاً متعلق به جهان قدیم بود و نه توانست خود را با جهان جدید تطبیق دهد؛ او پادشاه یک دوره گذار بود.