به گزارش خبرنگار ایسنا، حضور پررنگ اکبر عبدی به عنوان بازیگر و به ویژه بازیگر آثار کمدی، بخشی از کارنامه هنری او را تحتالشعاع قرار داده است. این بازیگر که فعالیت هنری خود را با بازی در نمایشهای آماتوری آغاز کرده بود، پس از مدتها تجربهاندوزی در زمینه بازیگری، چندین نمایش را به عنوان کارگردان روی صحنه برد؛ نمایشهایی که معمولا با بازی خود او روی صحنه میرفت.
نخستین فعالیتهای عبدی در تئاتر با بازیگری رقم خورد و یکی از اولین حضورهای حرفهای او روی صحنه، به بازی در نمایش «دیوان تئاترال» بازمیگردد؛ نمایشی به نویسندگی و کارگردانی محمود استادمحمد که اوایل دهه ۷۰ بعد از بازگشت این هنرمند به ایران در تئاترشهر روی صحنه رفت.
استادمحمد که از قضا امروز ـ سوم مرداد ماه ـ سالگرد درگذشتش است، این نمایش را در کارنامه هنری خود بسیار دوست میداشت؛ نمایشی درباره آشناییزدایی از داستان عشق شیرین و فرهاد که استادمحمد میگفت بعد از گذر دههها همچنان حالش را خوش میکند. اکبر عبدی هم یکی از بازیگران این نمایش پربازیگر بود. او در این اثر نمایشی با آزیتا لاچینی، لیلی رشیدی، سیامک انصاری، افسانه چهره آزاد، فرزین صابونی و شماری دیگر از بازیگران روی صحنه رفت.
به فاصله ۶ سال بعد، این بار بازگشت رضا ژیان، دوست دیرین عبدی و حمید جبلی، این دو بازیگر را به صحنه فرا خواند.
رضا ژیان که اوایل انقلاب، مدتی را در خارج از کشور سپری کرده بود، طاقت غربت نیاورد و نیمه دوم دهه ۷۰ به ایران بازگشت. او بعد از بازگشت خود نمایش «دوستان بامحبت» را روی صحنه برد. نمایشی که متن آن را حمید جبلی نوشته بود و نگاهی داشت به نمایشنامه «پسران آفتاب» نیل سایمون. داستان نمایش درباره دو بازیگر قدیمی تئاتر ایران بود که در گذر زمان به فراموشی سپرده شدهاند. لیلی رشیدی هم دیگر بازیگر این اثر نمایشی بود که سال ۷۷ در مجموعه تئاترشهر روی صحنه رفت. نمایش «دیوان تئاترال»
با اجرای نمایش «از خاک تا افلاک» به کارگردانی محمود …
