سجاد محمد اصغری در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: به استناد ماده ۲۰ قانون هوای پاک، ماده ۳۰ آییننامه اجرایی قانون مدیریت پسماند و ماده ۴۵ قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع، هرگونه سوزاندن بقایای گیاهی در مزارع ممنوع بوده و با متخلف برخورد قانونی میشود.
وی با اشاره به پدیده جارسوزی و آتش زدن کاه، کلش و سایر بقایای گیاهی مزارع پس از برداشت محصول ، گفت: این اقدام علاوه بر افزایش آلودگی هوا، منجر به از بین رفتن مواد آلی خاک، کاهش ظرفیت تولید اراضی و وارد کردن خسارات زیستمحیطی جبرانناپذیر از جمله نابودی ریزجانداران خاک خواهد بود.
محمد اصغری با بیان اینکه جارسوزی پشتوانه علمی ندارد، تصریح کرد: برخی از کشاورزان به عنوان راحتترین کار ممکن، هر ساله با پایان فصل برداشت محصولات کشاورزی با وجود اطلاع رسانیهای جهادکشاورزی که از طریق کلاسهای ترویجی، بنرهای ارشادی و فنی که در کانالهای فضای مجازی منتشر میکند و یا در مراکز خدمات جهاد کشاورزی نصب میشود اما همچنان برای پاک کردن زمین کشاورزی خود پس از برداشت محصول به بحث جارسوزی مداومت دارند که این امر تبعات جبران ناپذیری را به همراه خود خواهد داشت.
وی دامه داد: خاک به عنوان یک بستر زنده، محل فعالیت میکروارگانیسمها و چرخه مواد غذایی بوده که با جاسوزی، این میکروارگانیسمها و موجودات مفید فعال در خاک و لایههای خاک بر اثر حرارت از بین میرود و تعادل بیولوژیکی خاک برهم میخورد.
محمد اصغری همچنین افزود: علاوه بر آن جارسوزی موجب فقر خاک ، کاهش قدرت نگهداری آب در خاک ، افت شدید محصولات کشاورزی و از دست رفتن حاصلخیزی خاک میشود …
