مرتضی حسینزاده، در گفتوگو با ایسنا، به مناسبت روز بزرگداشت شیخ اشراق، اظهار کرد: شهابالدین یحییبن حبش سهروردی، مشهور به شیخ اشراق، از برجستهترین فیلسوفان جهان اسلام و بنیانگذار حکمت اشراق است. هرچند کمتر از چهار دهه زندگی کرد، اما در همین عمر کوتاه دستگاهی فلسفی بنیان گذاشت که قرنها بر اندیشه ایرانی و اسلامی اثر گذاشته و هنوز نیز از مهمترین جریانهای فلسفه اسلامی به شمار میرود.
وی با اشاره به زادگاه این حکیم نامدار افزود: سهروردی در سال ۵۴۹ هجری قمری در شهر تاریخی سهرورد، واقع در شهرستان خدابنده استان زنجان، متولد شد و همین موضوع، جایگاه ویژهای به استان زنجان در تاریخ اندیشه ایران بخشیده است. سهرورد تنها زادگاه یک فیلسوف نیست، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و تمدنی ایران محسوب میشود و معرفی صحیح این شخصیت میتواند ظرفیتهای تاریخی و فرهنگی استان را بیش از پیش نمایان کند.
این استاد فلسفه با بیان اینکه سهروردی از همان دوران جوانی در مهمترین مراکز علمی زمان خود تحصیل کرد، گفت: او ابتدا در مراغه نزد مجدالدین جیلی، از استادان برجسته فلسفه، دانش آموخت و سپس برای تکمیل مطالعات خود راهی اصفهان شد که در آن روزگار یکی از مهمترین مراکز فلسفه ابنسینایی بود. پس از آن نیز سفرهای متعددی انجام داد و ضمن گفتوگو با عالمان و اهل سلوک، به تأمل، ریاضت و نگارش آثار فلسفی پرداخت.
پایان زندگی سهروردی؛ روایتی آمیخته با سیاست و مذهب
وی درباره سالهای پایانی زندگی شیخ اشراق اظهار کرد: سهروردی در نهایت به شهر حلب رفت و در دربار ملک ظاهر، فرزند صلاحالدین ایوبی، جایگاه ویژهای یافت؛ اما صراحت در بیان دیدگاههای فلسفی و تفاوت نگاه او با جریانهای رایج، مخالفت گروهی از فقیهان را برانگیخت.
حسینزاده ادامه داد: در سال ۵۸۷ هجری قمری این فیلسوف جوان در حلب درگذشت. درباره چگونگی مرگ او روایتهای گوناگونی وجود دارد و به همین دلیل نمیتوان با قطعیت درباره نحوه وفاتش سخن گفت، اما آنچه مسلم است اینکه مرگ او در فضایی آمیخته با فشارهای دینی و سیاسی رخ داد و از همین رو در سنت فلسفی به «شیخ مقتول» شهرت یافته است.
حکمت اشراق؛ تلفیق عقل، شهود و اخلاق
عضو هیئت علمی دانشگاه زنجان با اشاره به مهمترین ویژگی فلسفه سهروردی گفت: مهمترین اثر او کتاب …
