به گزارش ایسنا، مرکز اطلاعلات مالی طبق پژوهشی که با عنوان «پولشویی از طریق فرار مالیاتی پزشکان: تحلیل حقوقی- اقتصادی و آسیبشناسی» ارائه کرده، آورده است: تمکین مالیاتی، صرفاً یک الزام قانونی نیست، بلکه یک وظیفه اجتماعی نیز محسوب میشود و سرپیچی از آن، پیامدهایی فراتر از کاهش درآمد دولت دارد.
فرار مالیاتی میتواند نظم تخصیص منابع را مختل کند، اقتصاد زیرزمینی را گسترش دهد و در نهایت به شکلگیری جریانهای مالی پنهان منجر شود.
در این پژوهش، رابطه میان فرار مالیاتی و پولشویی بهعنوان یکی از مسائل مهم اقتصاد و حقوق کیفری بررسی شده است. در نظام حقوقی ایران، پس از اصلاح قانون مبارزه با پولشویی، فرار مالیاتی صراحتاً در زمره جرایم منشأ قرار گرفته است. به این معنا که وجوه ناشی از عدم پرداخت مالیات، نامشروع تلقی میشود و هرگونه تلاش برای پنهانسازی منشأ این وجوه و بازگرداندن آنها به چرخه رسمی اقتصاد، میتواند مصداق پولشویی باشد.
چرا جامعه پزشکی زیر ذرهبین قرار گرفته است؟
پژوهش یادشده توضیح میدهد که حرفه پزشکی به دلیل ماهیت خدمات، سطح درآمد، گردش مالی بالا و سهم آن در بخش مشاغل آزاد، همواره مورد توجه نهادهای مالیاتی و نظارتی بوده است. البته اکثریت جامعه پزشکی به قوانین پایبند هستند، اما گزارشهای متعدد و آمارهای غیررسمی نشان میدهد که بخش قابلتوجهی از شکاف مالیاتی در حوزه مشاغل آزاد، به این صنف نسبت داده میشود.
مسئله اصلی تنها کتمان درآمد نیست، بلکه این است که درآمد کتمان شده باید در مرحله بعد به چرخه اقتصادی بازگردد. در همین نقطه است که فرار مالیاتی میتواند وارد مرحله پولشویی شود؛ یعنی زمانی که فرد برای استفاده از وجوه پنهانشده، ناچار به انجام اقداماتی برای تغییر ظاهر و پنهان کردن منشأ آن میشود.
سه مرحله پولشویی در این حوزه
این پژوهش با استناد به الگوی کلاسیک پولشویی، روند تبدیل درآمدهای پنهان به وجوه ظاهراً قانونی را در سه مرحله توضیح میدهد: جایگذاری، لایهگذاری و ادغام.
در مرحله جایگذاری، درآمدهای نقدی یا وجوهی که بهصورت غیرشفاف دریافت شدهاند، وارد سیستم مالی میشوند؛ برای مثال از طریق خرید ارز، سکه یا انتقال وجوه …