به گزارش ایسنا، به نقل از آوش، ۸/۸، ۹/۹، ۱۰/۱۰... تاریخهایی که برای بسیاری فقط چند عدد ساده هستند، اما برای عدهای دیگر آنقدر اهمیت پیدا میکنند که زمان زایمان را هم به خاطرشان دستکاری میکنند؛ پدیدهای که در سالهای اخیر به یکی از عجیبترین جلوههای تغییر سبک زندگی و فرهنگ عمومی در ایران تبدیل شده است.
تب تاریخهای رند از حوالی ۸/۸/۸۸ به تدریج فراگیر شد. ابتدا نوبت عقدها و جشنهای عروسی بود؛ سالنها از ماهها قبل رزرو میشدند و زوجها تلاش میکردند مهمترین روز زندگیشان با عددی خاص در تقویم ثبت شود. تا اینجا، موضوع بیشتر یک انتخاب شخصی بود و آسیبی به کسی نمیزد.
اما ماجرا از زمانی نگرانکننده شد که این تب به اتاقهای زایمان رسید.بر اساس گزارشهای رسمی وزارت بهداشت و سازمان ثبت احوال، در حالی که سهم سزارین در روزهای عادی کشور حدود ۵۰ درصد است، در تاریخهای رند و خاص این آمار در بیمارستانهای خصوصی ناگهان ۳ تا ۴ برابر جهش پیدا میکند و به مرز ۸۰ تا ۹۰ درصد زایمانهای آن روز میرسد. آماری که فرسنگها با استاندارد ۱۰ تا ۱۵ درصدی سازمان بهداشت جهانی فاصله دارد.و این در حالی است که ایران خود سالهاست یکی از بالاترین نرخهای سزارین جهان را تجربه میکند.اما چرا پزشکان تا این اندازه نسبت به سزارینهای تقویمی هشدار میدهند؟
زیرا بدن جنین، تقویم خودش را دارد.
آخرین هفتههای بارداری، فقط روزشماری برای رسیدن به زمان تولد نیست؛ این روزها، مرحلهای حیاتی از تکامل اندامهای بدن بهویژه ریه و مغز است. اگر جنین بدون ضرورت پزشکی و پیش از کامل شدن این فرآیند متولد شود، ممکن است با مشکلاتی روبهرو شود که گاهی آثار آن تا پایان عمر باقی بماند.
یکی از مهمترین این خطرات، سندروم دیسترس تنفسی است؛ عارضهای که به دلیل کامل نشدن رشد ریهها ایجاد میشود و میتواند نوزاد را از همان نخستین لحظات زندگی به دستگاههای کمکتنفسی و بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بکشاند. در موارد شدید، این عارضه حتی میتواند جان نوزاد را تهدید کند.در همین روزهای پایانی بارداری، مغز جنین نیز با سرعتی شگفتانگیز در حال رشد است. میلیونها ارتباط عصبی شکل میگیرد و حجم مغز به طور قابل توجهی افزایش پیدا میکند.این تصمیم البته فقط برای نوزاد هزینه ندارد.شاید تاریخهای رند، سالها بعد لبخندی روی لب صاحب شناسنامه بیاورند و به خاطر سپردن روز تولد را آسانتر کنند؛ اما هیچ عددی، هرچقدر هم خاص و بهیادماندنی باشد، ارزش آن را ندارد که سلامت یک مادر یا آینده یک نوزاد را به خطر بیندازد.
انتهای پیام
