چین: در میانه مذاکرات، آمریکا به ایران حمله کرد

روزنامه اطلاعات نوشت:به گفته او،در صورت تطبیق شاخص‌های شدت مصرف انرژی ناوگان سبک ایران با استانداردهایی نظیر کشور ترکیه که از نظر جمعیت، جغرافیا و شاخص‌های تن‌کیلومتر و نفرکیلومتر به ایران نزدیک است، امکان کاهش روزانه حدود ۸۵ میلیون لیتر از کل مصرف سوخت ناوگان سبک وجود دارد که نیمی از این شکاف (۵۰ درصد) ناشی از مصرف بالای خودروهای داخلی است.

صنعت خودرو دهه هاست که به تقاضاها وفشارها برای اصلاح مصرف سوخت خودروهای داخلی بی توجه بوده و این تقاضاها را به نوعی فانتزی وغیرضرور تصورمی کرده ؛ تصوری که به نظر می رسد کماکان پابرجاست. چرا که این صنعت با وجودی که مدیریت یکی از بزرگترین کارخانه هایش- ایران خودرو- به بخش خصوصی واگذار شده وهمین برنامه درباره سایپا هم وجوددارد، فقط رشد ۱۸۰درصدی قیمت محصولاتش محقق شده و تقریبا هیچ اقدام موثر و ملموسی برای کاهش مصرف سوخت تولیداتش انجام نداده است.

این موضوع وقتی بدتر می شود که بدانیم ورود خودروهای مونتاژی، گران ، بی کیفیت وپرمصرف چینی توسط برخی خودروسازان رانتی نیز به افزایش مصرف سوخت کشور دامن زده واین آش چنان شور شده که صدای ارکان ارشد دولت را هم درآورده است.

یعنی نه تنها صنعت داخلی خودرو به سوی کاهش مصرف سوخت حرکت نکرده بلکه برخی ذینفعان پرنفوذ این صنعت با مانع تراشی های گسترده بر سر واردات خودروهای کم مصرف وارزان برای اقشار متوسط، اوج سودجویی خود را با ورود خودروهای مونتاژی وپر مصرف چینی بروز داده اند که با توجه رشد لجام گسیخته مصرف بنزین، اکنون زمان تعیین تکلیف این معضلات فرا رسیده است.

بدین ترتیب در حالی که دولت فشاراصلی رشد مصرف بنزین را برگرده مردم گذاشته و می‌خواهد با ۲ محور کاهش یا مدیریت سهمیه‌ها یا رشد قیمت، مصرف سوخت رو به افزایش شدید کشور را کنترل نماید -اقدامی که فشارهای تورمی و معیشتی مضاعفی برمردم تحمیل خواهد کرد- خودروسازان به عنوان مقصر اصلی این موضوع، همچنان در حاشیه امن خود نشسته و بدون پرداخت هیچ گونه هزینه یا بازخواستی، به بیان گلایه های معمول خود مانند ضرردهی وبدهکاری به قطعه سازان و بهانه‌های نخ نما وتکراری این چنینی مشغولند!

اما این سکوت و سایه‌نشینی باید پایان یابد و بر مسئولان است که این مقصر اصلی رشد مصرف بنزین را مورد بازخواست وحسابرسی جدی قراردهد تا تولید محصولات پرمصرف و تداوم مونتاژ خودروهای چینی را متوقف، دست آنها را از واردات خودرو که اصولا ربطی به فعالیت ذاتی‌شان که تولید است، ندارد، کوتاه و فعالیت ذینفعان و لابی‌کنندگان آنها در بدنه دولت وحاکمیت را خنثی نماید.

ممکن است برخی در مقام پاسخ به این‌گونه نقدها، بحث حمایت از تولید ملی را پیش کشیده وبر تداوم وضعیت فعلی صنعت خودرو وحواله دادن تغییرات کاهش مصرف سوخت به آینده ای مبهم وطولانی مدت، تاکیدکنند؛کاری که همیشه در برابر منتقدان انجام داده‌اند. اما بایدبه این گونه مدافعان مصلحتی گفت که روش فعلی تولید خودروهای بی کیفیت وپرمصرف وگران وقدیمی نه تنها حمایت از تولید ملی نیست بلکه عین تلف کردن منابع کشور وضایع کردن حقوق عمومی ومنافع مردم محسوب می شود.

صنعت خودرو دهه هاست که به بهانه حمایت از تولید ملی از انواع و اقسام حمایت ها ورانت های دولتی وحاکمیتی مانند بازار انحصاری از طریق ممنوعیت یا محدودیت شدید در واردات واقعی خودرو و مختل کردن رقابت پذیری، ارز زیر قیمت واقعی، تسهیلات بانکی متعدد،منابع ارزان انرژی،حمایت های سیاسی ومانند آن برخوردار شده و با به دست آوردن سودهای کلان وغیرواقعی از این محل، هرگونه انگیزه خود برای اصلاحات ؛ از جمله درباره کاهش مصرف سوخت را از دست داده است.

بااین حال، رشد شدید مصرف بنزین وسهم ۵۰ درصدی صنعت خودرو دراین موضوع که بنابر برخی برآوردها تا ۷۰ درصد هم می رسد، تغییر جدی در ریل گذاری قبلی صنعت خودرو را ضروری کرده وهمان گونه که کارشناسان هم می گویند، حتی رشد قیمت بنزین وکاستن از سهمیه های عمومی، صرفا راهکاری موقت برای کاهش مصرف بنزین است وکاهش پایدار، منوط به اصلاح صنعت خودرو وآزاد سازی واقعی واردات خودروهای کم مصرف خواهد بود.

درنهایت باید از دولت و حاکمیت خواست وقتی با دستکاری در نرخ‌ها و سهمیه‌های بنزین، مردم را که نقشی در این باره ندارند به هرنحو مجازات معیشتی می‌کنید، چرا متهم اصلی مجازات نمی‌شود؟

به عبارت صریح‌تر، صنعت خودرو و ذینفعان آن باید تحت‌فشار شدید و بی‌رحمانه برای تغییر فوری محصولاتشان قرار گیرند و هزینه دهه‌ها ناکارآمدی‌شان را بپردازند.

در این راستا، مدیران عامل شرکت های سازنده ومونتاژکار خودرو باید به سکوت سنگین خود پایان داده وبه طور علنی برنامه های فوری خود برای کاهش مصرف سوخت خودروهایشان را با قید جدول زمانی شفاف اعلام نمایند ،برای اجرای آن به مردم تعهد بدهند ومشخص شود اگر به این تعهد عمل نشد یا درراه اجرای آن بهانه گیری های معمول برای شانه خالی کردن از مسئولیت رخ داد، چه مجازات هایی در انتظار آنان است.

قطعا این اقدامات خودروسازان به‌ویژه در بازه زمانی کوتاه مدت سخت و دشواراست، اما وقتی آنها مقصر نیمی از رشد مصرف بنزین کشور هستند، عدالت حکم می کند که سهم خود رااز مشکل برداشته، همپای مردم فشار تحمل کرده وسرانجام به اصلاحات ضروری تن دهند. چرا که انتقال کل فشار قیمتی وسهمیه ای بنزین به مردم بی‌تقصیر و تحت فشار و سایه نشینی متهم اصلی، عین ناعدالتی وناصوابی است.

عسگری رئیس کل گمرک ایران از تمدید بسته تسهیل‌گر ترخیص کالا که با هماهنگی شورای عالی امنیت ملی تدوین شده، تا پایان شهریورماه خبر داد و گفت: بر اساس این مصوبه، امکان ترخیص کالاهای اساسی، مواد اولیه، تجهیزات و ماشین‌آلات خطوط تولید با استفاده از ضمانت‌نامه برای حقوق ورودی و مالیات فراهم است.

تمدید مصوبه اضطراری برای تسهیل ترخیص کالا

 رئیس کل گمرک ایران، با اشاره به آخرین اقدامات انجام‌شده برای تسهیل خروج کالا از گمرکات اظهار کرد: برای خروج کالا از گمرکات، بسته‌ای از شورای عالی امنیت ملی دریافت کرده‌ایم که این بسته در شرایط اضطراری تدوین شده و اکنون تا پایان شهریورماه تمدید شده است.

وی افزود: این مصوبه گشایش‌های قابل توجهی در حوزه‌های مختلف، از جمله ترخیص کالاهای اساسی، مواد اولیه، تجهیزات و ماشین‌آلات خطوط تولید ایجاد می‌کند.

عسگری تأکید کرد: بر اساس این مصوبه، در خصوص توزیع ضمانت‌نامه بابت حقوق ورودی و مالیات، مشکلی وجود ندارد و همه فعالان اقتصادی، تجار و بازرگانان می‌توانند با استفاده از ظرفیت‌های این مصوبه نسبت به اظهار و ترخیص کالاهای خود اقدام کنند. تدوین لایحه دائمی برای جلوگیری از توقف کالا در مرز

رئیس کل گمرک ایران همچنین از تدوین لایحه‌ای برای حل پایدار مشکلات تجارت خارجی خبر داد و گفت: در ستاد ملی گذر، بخش عمده این لایحه با زحمات وزیر راه و شهرسازی به تصویب رسیده و اکنون برای طرح در دولت در حال طی مراحل نهایی است.

وی ادامه داد: بخشی از این لایحه به ورود کالا بدون انتقال ارز، استفاده از ارز اشخاص، واردات در مقابل صادرات و سایر مسائل مرتبط با تأمین ارز اختصاص دارد که قرار است در کمیسیون اقتصاد دولت مطرح شود.

عسگری با بیان اینکه این بسته شامل حدود 9 ماده قانونی و 3 تبصره است، تصریح کرد: با جدیتی که معاون اول رئیس‌جمهور در پیگیری این موضوع دارند، امیدواریم این بسته در دولت به نتیجه برسد.

همچنین پنج مورد از این موارد نیازمند اخذ مجوز از مراجع بالاتر است که در صورت تصویب، بخش قابل توجهی از این راهکارها دائمی خواهد شد.

وی هدف اصلی این لایحه را جلوگیری از توقف کالا در مرزها عنوان کرد و گفت: هیچ کالایی نباید در مرز متوقف شود؛ مرز محل گذر و عبور کالا است و باید کنترل‌های نهایی در گمرکات انجام شود. انتقال کالا از مرز به انبارهای اختصاصی

معاون وزیر اقتصاد خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه در اکثر استان‌ها گمرک داریم، می‌توانیم بخش عمده کنترل‌های نهایی را در خود گمرکات انجام دهیم. همچنین برای واحدهای تجاری و تولیدی که انبار اختصاصی دارند، امکان انتقال کالا از مرز و ترانزیت آن به این انبارها فراهم می‌شود.

وی افزود: این فرآیند علاوه بر تسریع تجارت، می‌تواند بخشی از هزینه‌های حمل‌ونقل، تخلیه و بارگیری، انبارداری و بیمه را کاهش دهد و در نهایت به کاهش هزینه‌های تولید کمک کند.

عسگری ابراز امیدواری کرد: با اجرای این اقدامات، بخش عمده‌ای از مشکلات حوزه تجارت خارجی و فرآیند ترخیص کالا برطرف شود.

رئیس کل گمرک ایران در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع ثبت سفارش تلفن همراه اشاره کرد و گفت: در خصوص ثبت سفارش تلفن همراه نیز خبرهای خوبی وجود دارد و امیدواریم این مشکل با اقدامات وزارت صنعت، معدن و تجارت برطرف شود.

وی افزود: با تسهیل ثبت سفارش تلفن همراه و ورود مجدد کالا به مسیر تجاری، امیدواریم شاهد افزایش عرضه و در نتیجه کاهش قیمت تلفن همراه در بازار باشیم. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر ساده سازی گرانی به سبک «حجت» نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : امروز با شفیعی کدکنی:  تبارنامه ی خونین این قبیله کجاست؟ بیشتر بخوانید: ترخیص بدون توقف کالا برای تولیدکنندگان و واردکنندگان خوش‌نام تخلیه و بارگیری 55 میلیون تن کالا بعد از جنگ تحمیلی سوم تماشاخانه یک جرعه آب برای هدهد؛ یک گودال مرگ برای کل و بزها / دو تصویر از یک ماجرا چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش مشرق ، انتشار فیلمی در شبکه‌های اجتماعی از شلیک سردار شهید محمد پاکپور با تیربار «ثُعبان»، بار دیگر توجه‌ها را به یکی از پروژه‌های تسلیحاتی نیروی زمینی سپاه جلب کرده است؛ تیرباری که اگرچه ریشه در یک طراحی قدیمی روسی دارد، اما با مجموعه‌ای از تغییرات و بهینه‌سازی‌های مهندسی، برای ایفای نقش یک تیربار هجومی و قابل حمل توسط نفر بازطراحی شده است.

تصاویر منتشرشده، شلیک ثعبان را در دست این فرمانده شهید نشان می‌دهد؛ اما اهمیت این فیلم فقط به نمایش قدرت آتش یک تیربار محدود نمی‌شود.

ثعبان خود روایت یک پروژه مهندسی است؛ پروژه‌ای که از یک RPD قدیمی آغاز شد، با تغییر بخش‌های مختلف سلاح ادامه یافت، در رزمایش مورد آزمایش قرار گرفت و در نهایت به یگان‌های عملیاتی نیروی زمینی سپاه راه پیدا کرد.

ثعبان از دل کدام سلاح بیرون آمد؟

«ثعبان ۱» یک تیربار کاملاً جدید با طراحی صفر تا صد نیست؛ بلکه حاصل بهینه‌سازی تیربار سبک RPD است؛ سلاحی که در شوروی طراحی شد و برای استفاده از فشنگ ۷.۶۲×۳۹ میلی‌متری به کار رفت.

سلاح RPD از جمله تیربارهای سبک شناخته‌شده خانواده تسلیحات شرقی بود و نمونه‌هایی از آن در دهه‌های گذشته در اختیار نیروهای مسلح ایران قرار گرفت. اما با گذشت زمان، نمونه‌های موجود با مشکلاتی مواجه شدند و بخشی از آنها از چرخه عملیاتی خارج شدند.

اینجا بود که یک سلاح قدیمی بار دیگر به میز مهندسان بازگشت.

متخصصان سازمان تحقیقات و جهاد خودکفایی نیروی زمینی سپاه با بررسی نمونه موجود، تغییراتی را در بخش‌هایی از آن از جمله صفحه خوراک‌دهنده، قبضه، قنداق، لوله و سیستم چکاننده اعمال کردند. هدف، بازگرداندن ساده RPD به خدمت نبود؛ بلکه قرار بود یک تیربار سبک متناسب با نیازهای عملیاتی جدید ایجاد شود.

چرا یک RPD قدیمی دوباره مهم شد؟

بازگرداندن یک سلاح قدیمی به چرخه طراحی، لزوماً به معنای عقب‌گرد نیست.

وقتی یک پلتفرم شناخته‌شده، سازوکار مشخص و مهمات استانداردشده دارد، مهندسی مجدد آن می‌تواند نسبت به طراحی یک سلاح کاملاً جدید مسیر متفاوتی داشته باشد. در چنین پروژه‌ای، بخشی از تجربه فنی و عملیاتی سلاح پایه از قبل وجود دارد و تمرکز مهندسان بر اصلاح نقاط ضعف و تطبیق آن با نیاز جدید قرار می‌گیرد.

در مورد ثعبان نیز انتخاب RPD، از یک سو امکان استفاده از تجربه موجود را فراهم می‌کرد و از سوی دیگر، مهمات ۷.۶۲×۳۹ میلی‌متری را در اختیار سلاح قرار می‌داد؛ مهماتی که سابقه طولانی در تسلیحات سبک منطقه دارد.

به این ترتیب، پروژه ثعبان را می‌توان نمونه‌ای از مهندسی مجدد یک پلتفرم موجود برای رسیدن به یک قابلیت عملیاتی جدید دانست.

کاهش وزن؛ یک تغییر کوچک با اثر عملیاتی

یکی از تغییرات اعلام‌شده برای ثعبان، کاهش وزن آن نسبت به نمونه پایه است.

در اطلاعات منتشرشده هنگام معرفی این سلاح، کاهش حدود یک کیلوگرم وزن نسبت به نمونه روسی عنوان شده بود. این تغییر در یک تیربار قابل حمل توسط نفر اهمیت ویژه‌ای دارد.

تیربارچی علاوه بر خود سلاح، باید حجم قابل توجهی مهمات و تجهیزات فردی را نیز حمل کند. بنابراین کاهش وزن می‌تواند به افزایش تحرک و کاهش خستگی در جابه‌جایی کمک کند.

این مسئله با مأموریت اصلی ثعبان نیز ارتباط دارد؛ سلاحی که قرار است همراه نیروی پیاده حرکت کند و در عین حال قدرت آتش یک تیربار را در اختیار تیم قرار دهد.

تیربار هجومی برای تیم پیاده

ثعبان برای جایگزینی تمام تیربارهای موجود طراحی نشده است. نقش آن بیشتر در سطح تیم و گروه پیاده تعریف می‌شود؛ جایی که نیروی عملیاتی به سلاحی نیاز دارد که نسبت به سلاح انفرادی حجم آتش بیشتری تولید کند، اما همچنان قابلیت حمل توسط نفر را حفظ کند.

در رزمایش پیامبر اعظم(ص) ۱۶، ثعبان در اختیار تیم‌های عملیاتی نیروی ویژه قرار گرفت و سردار علی کوهستانی مسئول وقت سازمان تحقیقات و جهاد خودکفایی نزسا اعلام کرد که عملکرد این سلاح در نقش تیربار هجومی مورد ارزیابی قرار گرفته و به‌عنوان تیربار هجومی سازمانی وارد یگان‌های نیروی زمینی شده است.

در میدان نبرد، تیربارهای سبک هجومی می‌توانند برای ایجاد آتش سریع و متمرکز علیه نیروهای دشمن در فواصل نزدیک و میانی به کار گرفته شوند؛ قابلیتی که در عملیات‌های ویژه، برای سرکوب مواضع و از کار انداختن نیروهای مؤثر دشمن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. ثعبان نیز با تکیه بر کالیبر ۷.۶۲ میلی‌متری و قابلیت ایجاد حجم آتش، در همین چارچوب برای یگان‌های عملیاتی طراحی و بهینه شده است.

*تیربار ثعبان مستقر روی خودروی تکاوری نیروی زمینی سپاه

قلب ثعبان؛ ۷.۶۲×۳۹ میلی‌متری

ثعبان از فشنگ ۷.۶۲×۳۹ میلی‌متری استفاده می‌کند؛ انتخابی که علاوه بر ویژگی‌های بالستیکی این مهمات، از نظر لجستیکی نیز اهمیت دارد.

وجود زنجیره تولید و تأمین این فشنگ در داخل کشور و استفاده گسترده آن در سلاح‌های مختلف، باعث می‌شود یک تیربار با این کالیبر نیازمند ایجاد یک زنجیره مهماتی مستقل نباشد.

در مشخصات منتشرشده برای ثعبان، برد مؤثر ۸۰۰ متر و نواخت تیر حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ تیر در دقیقه اعلام شده است.

البته نواخت تیر فنی را نباید با میزان شلیک مداوم در میدان نبرد یکسان دانست؛ چرا که مدیریت حرارت، نوع شلیک، وضعیت مهمات و شرایط محیطی بر میزان آتش واقعی اثرگذار هستند.

این اعداد در مجموع جایگاه ثعبان را مشخص می‌کنند: یک تیربار سبک که برای ایجاد حجم آتش بیشتر در سطح یگان پیاده طراحی شده است.

تغییر چهره RPD؛ از سلاح قدیمی تا پلتفرم جدید

تفاوت ثعبان با RPD اولیه فقط در نام آن نیست. در فرآیند بهینه‌سازی، صفحه خوراک‌دهنده، قبضه، قنداق، لوله و سیستم چکاننده تغییر کرده و سلاح به تجهیزات جانبی جدیدتری مجهز شده است.

یکی از تغییرات مهم، اصلاح سامانه تغذیه است؛ ثعبان امکان استفاده از جعبه‌های مهمات ۱۰۰ و ۲۰۰ فشنگی را دارد و برای حمل حجم بیشتری از مهمات نیز کوله مخصوص مهمات برای آن در نظر گرفته شده است. این تغییر برای سلاحی که قرار است نقش تیربار هجومی را ایفا کند اهمیت دارد، چرا که امکان حمل و تغذیه حجم بیشتری از مهمات را نسبت به یک سلاح انفرادی فراهم می‌کند.

در بخش نشانه‌روی نیز برای ثعبان ریل نصب تجهیزات و سامانه نشانه‌روی رددات در نظر گرفته شده است؛ تغییری که امکان استفاده از تجهیزات نشانه‌روی مدرن‌تر را فراهم می‌کند.

از سوی دیگر، قبضه جلویی ثعبان قابلیت تبدیل شدن به دوپایه را دارد؛ به این ترتیب سلاح در زمان حرکت و جابه‌جایی، پیکربندی مناسب‌تری برای حمل دارد و هنگام استقرار می‌تواند با ایجاد تکیه‌گاه، ثبات بیشتری پیدا کند.

این تغییرات در کنار کاهش وزن، باعث شده‌اند ثعبان از یک RPD قدیمی فاصله بگیرد و به سلاحی با ارگونومی و تجهیزات متناسب‌تر با نیاز یگان‌های عملیاتی تبدیل شود.

دوپایه برای آتش پایدار

در کنار قابلیت حمل، ثعبان برای شلیک از موقعیت ثابت نیز تجهیز شده است.

وجود دوپایه امکان ایجاد تکیه‌گاه و افزایش ثبات سلاح را هنگام استقرار فراهم می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود ثعبان بتواند میان دو نقش حرکت کند؛ سلاحی همراه نیروی پیاده در زمان جابه‌جایی و تیرباری مستقر برای ایجاد آتش پشتیبانی در زمان توقف.

همین ترکیب، یکی از عناصر اصلی مفهوم تیربار هجومی است.

از نمونه اولیه تا یگان عملیاتی

ثعبان در سال ۱۳۹۹ به‌صورت رسمی معرفی شد، اما پروژه در همان مرحله متوقف نماند.

آزمایش آن در رزمایش پیامبر اعظم(ص) ۱۶، یکی از مراحل مهم ورود این سلاح به چرخه عملیاتی بود. در ادامه نیز گزارش‌هایی از تحویل این تیربار به یگان‌های عملیاتی منتشر شد.

بر اساس گزارش منتشرشده در سال ۱۴۰۰، دست‌کم ۳۰ قبضه ثعبان به یگان‌های عملیاتی نیروی زمینی سپاه تحویل شده بود. در همان گزارش، این سلاح حاصل بازسازی یک سلاح قدیمی معرفی شد.

این مسیر نشان می‌دهد ثعبان صرفاً یک نمونه نمایشگاهی نبوده است؛ بلکه دست‌کم بخشی از آن وارد فرآیند آزمایش و تحویل سازمانی شده است.

راز ثعبان در دست تکاوران ایرانی

شاید مهم‌ترین نکته درباره این تیربار همین باشد که ثعبان قرار نیست به‌عنوان یک سلاح کاملاً جدید معرفی شود. ریشه طراحی آن به RPD بازمی‌گردد؛ اما ارزش پروژه در مهندسی مجدد یک پلتفرم موجود است.

متخصصان ایرانی به جای آنکه یک سلاح قدیمی را صرفاً بازسازی کنند، بخش‌هایی از آن را تغییر دادند تا وزن، ارگونومی، تجهیزات جانبی و کاربری آن با نیازهای جدید سازگار شود.

در واقع، ثعبان نمونه‌ای از این رویکرد است که در صنعت دفاعی، «جدید بودن» همیشه به معنای طراحی یک سامانه از صفر نیست؛ گاهی ارزش اصلی در این است که یک پلتفرم قدیمی چگونه دوباره ارزیابی، اصلاح و برای مأموریتی جدید آماده شود.

تصویری که ثعبان را دوباره سر زبان‌ها انداخت

حالا انتشار فیلمی در شبکه‌های اجتماعی از شلیک سردار محمد پاکپور با تیربار ثعبان، بار دیگر توجه‌ها را به این سلاح جلب کرده است.

در این تصاویر، فرمانده نیروی زمینی سپاه در حال استفاده از ثعبان دیده می‌شود؛ تیرباری که پیش از این در رزمایش‌های نیروی زمینی سپاه نیز مورد استفاده قرار گرفته و مسیر خود را از یک نمونه قدیمی RPD تا یک تیربار بازطراحی‌شده و قابل استفاده در یگان‌های عملیاتی طی کرده است.

فیلم منتشرشده جزئیات دقیقی درباره زمان و محل تصویربرداری ارائه نمی‌کند، اما تصویری که از شلیک ثعبان در اختیار مخاطب قرار می‌دهد، بار دیگر نام این تیربار را مطرح کرده است؛ سلاحی که یک پلتفرم قدیمی را با مجموعه‌ای از تغییرات مهندسی به یک تیربار سبک و متناسب با نیازهای عملیاتی تبدیل کرده است.