به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ساینس آلارت، این اثرات حتی ممکن است از زمانی که در رحم هستیم، قبل از شکلگیری اولین خاطرات ما، شروع شوند.
طبق یک مطالعه جدید، نوزادانی که قبل و بعد از تولد در معرض قند کمتری قرار داشتند، در معرض خطر کمتری برای ابتلا به زوال عقل، بیماری آلزایمر، افسردگی و اضطراب در مراحل بعدی زندگی بودند.
این یافتهها ثابت نمیکند که مصرف قند کمتر به طور مستقیم از این بیماریها جلوگیری میکند. با این حال، آنها نشان میدهند که تغذیه در طول ۱۰۰۰ روز اول- از بارداری تا حدود دومین سالگرد تولد کودک- ممکن است اثرات ماندگاری بر مغز بگذارد.
در طول و پس از جنگ جهانی دوم، قند در بریتانیا به شدت جیرهبندی شد. میزان مجاز مصرف قند برای بزرگسالان نزدیک به توصیههای غذایی فعلی بود، در حالی که کودکان زیر دو سال هیچ میزان مجاز جداگانهای برای قند دریافت نمیکردند.
هنگامی که جیرهبندی در سپتامبر ۱۹۵۳ پایان یافت، میانگین مصرف قند بزرگسالان تقریباً دو برابر شد و از حدود ۴۱ گرم به ۸۰ گرم در روز افزایش یافت. مصرف آبنبات کودکان بیش از دو برابر شد.
این تغییر ناگهانی یک آزمایش طبیعی نادر ایجاد کرد و به محققان اجازه داد افرادی را که سالهای اولیه زندگی خود را تحت جیرهبندی گذرانده بودند با افرادی که اندکی پس از پایان آن متولد شده بودند، مقایسه کنند.
محققان در چین دادههای سلامت ۶۰۳۹۴ شرکتکننده در بانک زیستی بریتانیا که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ متولد شده بودند را تجزیه و تحلیل کردند.
در مقایسه با افرادی که در دوران اولیه رشد در معرض جیرهبندی قرار نگرفته بودند، افرادی که ۱۰۰۰ روز اول زندگیشان با محدودیتهای قند همزمان بود، ۲۷ درصد خطر ابتلا به زوال عقل به هر علتی و ۴۶ درصد خطر ابتلا به بیماری آلزایمر در آنها کمتر بود.
همچنین آنها ۱۱ درصد خطر ابتلا به …
