«چای روضهدم» از دل یک استکان ساده آغاز میکند و به قلب یک زیست جمعی میرسد؛ جایی که هیئت تنها محل سوگواری نیست، بلکه به شبکهای از گفتوگو، همنشینی و تولید معنا تبدیل میشود.